Μήπως ήρθε η ώρα να γράψεις τη δική σου ιστορία;

Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

"Γράμμα στη μαμά" του Αργύρη Γιαμάλογλου



Αγαπημένη μου μαμά,

     σου στέλνω αυτό το γράμμα για να σου πω ότι έχω φτάσει επιτέλους είκοσι επτά χρονών και θέλω να σταματήσεις να μου φέρεσαι σα να είμαι δέκα και να αρχίσεις να με εμπιστεύεσαι γιατί μου τη σπάει που με θεωρείς και μικρό και ανίκανο ενώ σου έχω επανειλημμένως αποδείξει το αντίθετο και με τη συμπεριφορά μου και με τη στάση μου. Το καταλαβαίνω ότι είμαι για σένα ακόμα το αγοράκι σου αλλά...

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

"Με λένε Τζουλιάνο" της Βαρβάρας Βουτσινά



Αλβανία 1940. 

     Ο παππούς ήταν 25 χρονών όταν άφησε την έγκυο γυναίκα του για να πάει να πολεμήσει. Φοβόταν για τη ζωή του αλλά περισσότερο για της ζωή της γυναίκας του. Κράταγε ημερολόγιο και έγραφε ότι αισθανόταν. Αργότερα μας είπε ότι τον βοήθησε πολύ στο να αντέξει το σκληρό χειμώνα της Αλβανίας και τον πόλεμο. Δεν του άρεσε να πολεμάει, πόναγε κάθε φορά που πάταγε την σκανδάλη αλλά έπρεπε να το κάνει...

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

"Το κορίτσι που δεν μπορούσε να πετάξει" της Γεωργίας Μαρίνου


Κόκκινος Πλανήτης - έτος 20.000

     Κάθε μέρα κυλούσε ομαλά για τη Λούση. Πήγαινε στο σχολείο με το ιπτάμενο πατίνι της, έτρωγε το πρωινό της φυλακισμένο σε καραμέλες και φορούσε την ειδική στολή της για να μην την κάψει ο ήλιος. Έτσι περνούσαν οι μέρες για εκείνη, ώσπου έγινε 17. Οι γονείς της, την ενημέρωσαν πως ήρθε ο καιρός να ωριμάσει και να κάνει την πρώτη της απόπειρα να πετάξει. Αυτός ήταν και ο χειρότερος εφιάλτης της… Συνεχώς έβλεπε όνειρα πως προσπαθούσε να πετάξει έφτανε ψηλά και μετά…

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

"H οικογένειά μου" της Εύης Μαραγκουδάκη

     Μουσική: ύψιστη μορφή τέχνης, η οποία χρησιμοποιεί ως μέσο έκφρασης ένα σύνολο κατάλληλων συνδυασμών ήχων από μουσικά όργανα και ανθρώπινη φωνή με σκοπό την σύνθεση, την ακρόαση και την παραγωγή ενός έργου. Σε καμία περίπτωση δεν αποκλείονται ήχοι από άλλες πηγές. Το αντίθετο μάλιστα. Η παρουσία τους είναι καθοριστική στο να εμπλουτίζουν, να ενισχύουν και να διευρύνουν την εξέλιξη και την ποιότητα του έργου. Επιπλέον, η μουσική χαρακτηρίζεται ως απαραίτητη ανάγκη του ανθρώπου, στην προσπάθεια να ερμηνεύσει και να κατανοήσει την ύπαρξη του στο πολύπλοκο και αδιασάφητο φάσμα των εκφάνσεών της. Αυτή είναι η οικογένεια μου...

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

"Μεσαιωνικό θρίλερ" της Μαριαλένας Νικολοβγένη



     Στην μεσαιωνική Αγγλία τα βάναυσα βασανιστήρια ήταν ο φόβος κι ο τρόμος όλων των κατοίκων. Η Ιερά Εξέταση καθόριζε το είδος του βασανισμού ανάλογα με το παράπτωμα του κατηγορουμένου. Αιρετικοί και μάγισσες ήταν στο στόχαστρο. 

     Στην εκκλησία του Saint George στην Οξφόρδη το κλίμα ανάμεσα στους κληρικούς είχε γίνει περίεργο. Ο διάκονος Πολ είχε αντιληφθεί ότι οι συνάδελφοί του είχαν αρχίσει να τον κοιτάνε περίεργα και να μιλάνε για εκείνον πίσω από τη πλάτη του. 

     Ο Πολ έκανε ότι δεν καταλάβαινε τίποτα και συνέχιζε τις δουλειές του μέσα στο ναό ενώ...

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

"Η τελευταία επιθυμία" της Μαίρης Κάντα


     Μαυροφορεμένη η 20χρόνη Ευγενία άνοιξε την πόρτα του πατρικού της σπιτιού. Είχαν περάσει σαράντα μέρες από το θάνατο της μητέρας της και η Ευγενία πήγε στο πατρικό για να πραγματοποιήσει την τελευταία επιθυμία της μάνας της. 

     «Μόνο όταν πεθάνω κόρη μου θα μάθεις όλη την αλήθεια. Μόνο τότε θα διαβάσεις το γράμμα μου. Μου το υπόσχεσαι;» έλεγε συνέχεια στη Ευγενία. 

Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

"Συνέντευξη με το Βύρωνα Κολάση" της Αλίντας Ροδάκη

Πριν αρκετά χρόνια τότε που η μόνη μου ενασχόληση ήταν το θέατρο, έτυχε να συνεργαστώ σε μία ταινία με τον Βύρωνα Κολάση.
Από τότε δεν τον ξανασυνάντησα ποτέ. Τα  χρόνια πέρασαν, η καριέρα του απογειώθηκε και οι εμφανίσεις του στην τηλεόραση, το σινεμά και το θέατρο, όλο και πλήθαιναν. Κάθε φορά λοιπόν που τον παρακολουθούσα θυμόμουν...

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

"Έγκλημα ή δεύτερη σκέψη;" της Σταυρούλας Δάμπαλη

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ! ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ!
 
Ξυπνάς μια ωραία πρωία κι εκεί που τεντώνεσαι έχοντας το ένα σου μάτι μισάνοιχτο (το άλλο είναι τελείως κλειστό, μη ξεγελιέσαι…) συνειδητοποιείς ότι δίπλα σου ακριβώς κείτεται η πλάτη του συντρόφου σου… του, μέχρι πρότινος, άλλου σου εγώ. Διάφορες σκέψεις περνάνε απ’ το μυαλό σου. Να τον καπελώσεις με το μαξιλάρι μέχρι η ανάσα του να κόψει επιτέλους την κακιά συνήθεια της ύπαρξης… Να βάλεις ξαφνικά τις φωνές μπας και το έμφραγμα του χτυπήσει την πόρτα… Να τον περιλούσεις με ένα κουβά ελπίζοντας πως το νερό θα βρει τη σωστή δίοδο προς τους πνεύμονες και θα γίνει το πολυπόθητο βραχυκύκλωμα… 

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

"Η μαγική πηγή" της Ναταλίας Dalheimer



Ένα αγοράκι τεσσάρων χρονών έπαιζε με ένα παλιό ξύλινο αυτοκινητάκι. Ήταν πολύ-πολύ φτωχός και το μόνο πολύτιμο που είχε ήταν η αγάπη της μανούλας του.

«Ββββ», έκανε το αγοράκι τον ήχο του αυτοκινήτου και εκείνο έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα μέχρι που...

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

"Eκ βαθέων, μιας κουρδιστής μπαλαρίνας" του Φώτη Παναγούλια

     Μένω εδώ με το βλέμμα καρφωμένο στην ματιά σου. Αγέρωχη, απρόσιτη, αινιγματική, αλλού κοιτάζει. Μια δρασκελιά μας χωρίζει, χρόνια τώρα. Και χρόνια τώρα ούτε σπιθαμή δεν την έχουμε απ’ τον  χώρο γεφυρώσει. Η σκέψη μου έλκεται από την παρουσία σου, μαγνητίζεται μαζί της η ενέργειά μου όλη και στρέφεται γύρω σου σε ένα ατέρμονο, άοκνο μα άϋλο εναγκαλισμό.

     Είναι μέρες που το μυαλό μου...

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

"Ο Φουσκίτσας" της Ηρώς Μπέη



     Ο Φουσκίτσας ζούσε στη Σιδηρούπολη. Ήταν ορφανός και δε γνώριζε κανείς, πώς βρέθηκε σε αυτήν την πόλη. Μάλλον η Φούσκα-μαμά του τον έχασε, επειδή ήταν πολύ ελαφρύς και με τον αέρα έφτασε ως στα σκαλιά του ορφανοτροφείου από την Φουσκόπολη. Εκείνος το μόνο που θυμάται ως μωρό, ήταν...

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

"Διακοπές" της Ελένης Πέτσα

     Η σχέση μου με τον ορισμό αυτό είναι ακραία παθιασμένη. Σχέση αγάπης και μίσους ένα πράγμα. Και εξηγούμαι. Η πρώτη μας γνωριμία ξεκίνησε από τα νηπιακά χρόνια. Αρχικά εκείνος με προσέγγισε ένα καλοκαίρι μέσω γνωστών. Εγώ αν και τον έβρισκα συμπαθητικό και ευχάριστο, δεν του έδινα και πολύ σημασία. Περνούσα καλά όσο διάστημα ήμασταν μαζί αλλά όταν έφευγε από την ζωή μου δεν τον πεθυμούσα.

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

"Μην περπατάς μαζί μου" της Γιούλας Μπούρα



     Η Αννιώ ήλθε από ένα χωριό της Δράμας το 1960, καλοκαίρι ήταν. Μόλις τέλειωσε την γ’ γυμνασίου η μάνα της, της  έβγαλε το εισιτήριο για το Κτελ και έφυγε με ένα μικρό μπόγο μαζί με την διεύθυνση του σπιτιού, που θα την έπαιρναν να μεγαλώνει τα παιδιά και να κάνει τις δουλειές. Καλά-καλά δεν είχε μεγαλώσει η ίδια και βρέθηκε...

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

"Γκρι" του Μάνου Σφυράκη



     Ο νους μου είχε μπλοκάρει! Δεν μπορούσα να σκεφτώ απολύτως τίποτα… Καθόμουν στην πολυθρόνα και κοιτούσα τον τοίχο απέναντι μου που είχε πάρει μια γκρίζα απόχρωση.

«Γκρι…» μουρμούρισα...

Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

"Όταν χάθηκε η Ελπίδα" της Μαίρης Κάντα



     Η σχολική σάκα βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι, ένα βιβλίο ανοιχτό πάνω στο γραφείο περιμένει τον αναγνώστη του, τα λούτρινα ζωάκια ξαπλωμένα στο κρεβάτι περιμένουν το αφεντικό τους για να αποκοιμηθεί μαζί τους. Μάταια. Η  Ελπίδα δεν θα ανοίξει ξανά την πόρτα του δωματίου της.

     Όλα συνέβησαν...

Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

"Ένας μικρός θεός" της Μαριαλένας Νικολοβγένη



     Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε πάνω στο βουνό, ο θεός της τόλμης και του θάρρους. Ζούσε σε ένα μεγάλο παλάτι μαζί με τους βοηθούς του. Αρμοδιότητά του ήταν να βοηθά τα παιδιά να ανακαλύπτουν τη δύναμή τους, μέσα από διάφορες δοκιμασίες.

     Ο μικρός Γιώργος περπατούσε...

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

"Στο τρελάδικο" του Μάνου Μπάρτη



Είχα οργιστεί πολύ μα τώρα ‘χω καλμάρει
Ήθελα να με πιστέψεις, ήταν άθελά μου
Έκανε εντύπωση, ο διάολος να πάρει
Σάστισα, κοκάλωσα, με πήρ’ η θύελλά μου

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

"Η τελευταία αλλαγή" της Ελευθερίας Χανιώτη



     Δώδεκα ολόκληρα χρόνια ζούσε έτσι. Μέσα στο ψέμα, την υποκρισία και το κρυφτό. Δεν του άρεσαν οι αλλαγές , κι όμως τις έκανε. Δεν του άρεσε να παριστάνει κάτι άλλο, όμως κι αυτό το έκανε. Όλη του η ζωή ένα αποκριάτικο κοστούμι που το έβγαζε και το έβαζε καθημερινά. 

     Την Ηρώ την γνώρισε στα 17 του. Μέχρι τότε δεν ήξερε τι θα πει έρωτας. Ήταν η πρώτη  που του πρόσφερε όσα έψαχνε. Η μόνη που νοιαζόταν τόσο πολύ γι αυτόν. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε... 

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

"Η στιγμή έφτασε" της Εύης Μαραγκουδάκη



     Η μεγάλη μέρα της έναρξης των αρματοδρομιών στο Circus Maximus, όπου οι γνωστότεροι και πιο ρωμαλέοι μονομάχοι υπόσχονταν θέαμα ανυπέρβλητης αισθητικής και ψυχαγωγίας, επιτέλους έφτασε. Πατρίκιοι, πληβείοι και ευγενείς περίμεναν καρτερικά την στιγμή που ο αυτοκράτορας Νέρων θα έδινε το σύνθημα υπό τις επευφημίες του διψασμένου για δράση και αίμα κοινού. Όλοι εκτός από τον...

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

"Ένα γεγονός... δευτερευούσης σημασίας" του Χρήστου Αραμπατζή



     Ήμουν αναγκασμένος να πάρω πάλι το μετρό. Δηλαδή για άλλη μια φορά να διασχίσω τα πέντε τετράγωνα που χωρίζουνε το σπίτι μου από το σταθμό. Πόσο το σιχαίνομαι αυτό!

     Παρ’ όλα αυτά κατάπια τον εγωισμό μου και κίνησα να κάνω τη διαδρομή, όταν...

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

"Τελευταία μέρα" του Αργύρη Γιαμάλογλου

     Ήμουν 9 χρονών όταν πέθανε ο παππούς μου. Ο αγαπημένος μου παππούς. Νομίζω ότι είναι μια μέρα που δε θα ξεχάσω ποτέ όσο ζω. Ήταν τόσο έντονη, τόσο ξεχωριστή, σαν διαφορετική απ’ τις υπόλοιπες. Λες και εκείνη η χρονιά είχε μία παραπάνω μέρα, τη μέρα του θανάτου του. 

     Μ’ αγαπούσε πολύ. Γενικά είχε πολύ αγάπη στην καρδιά του. Δε θυμάμαι ποτέ...

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

"Τυφλό ραντεβού" της Γεωργίας Μαρίνου



     Η Σοφία κοιτούσε προβληματισμένη το περιοδικό με τις αποκριάτικες στολές. Ποια ήταν η σωστή επιλογή; Θα ήταν η πρώτη φορά που θα συναντούσε τον Κώστα και ήθελε να κάνει καλή εντύπωση. Πήρε τηλέφωνο την κολλητή της φίλη Φαίη. Εκείνη της είπε να βάλει κάτι που θα προβάλλει τον εαυτό της. Η Σοφία πλέον ήταν σίγουρη. Μία στολή της mini mouse ήταν ότι έπρεπε.  Έκλεισε το τηλέφωνο χωρίς να περιμένει απάντηση από τη Φαίη και έτρεξε αμέσως στο πιο κοντινό μαγαζί με στολές.

      Το πάρτι ήταν το βράδυ. Εκεί είχαν δώσει ραντεβού. Δεν μιλούσαν πολύ καιρό μέσω ίντερνετ με τον Κώστα. Μόνο μερικούς μήνες. Η Σοφία αποφάσισε...

Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

"Ροζ πουέντ" της Βίκυς Ευαγγελάτου


     Η Μελίνα ήταν μια νέα, όμορφη κοπέλα. Τελείωσε με πολύ καλό βαθμό το σχολείο, όμως προτίμησε να αφήσει πίσω τα γράμματα και να ακολουθήσει τις νότες. 

     Θυμόταν τον εαυτό της από μωρό...

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

"Ο τελευταίος κάτοικος" της Γιούλας Μπούρα

«Καλημέρα σας. Ο κ. Δημητρίου;».

     Η άσπρη μπλούζα ένευσε ίσως καταφατικά, κοιτώντας ημι-ενοχλημένα, καρά-αδιάφορα κάπου πέρα από εκείνη, πίσω αριστερά.

«Το βιβλιάριό σας δώστε μου», είπε βαριεστημένα στο παράθυρο πίσω αριστερά, λες και είχε βαρύ στραβισμό και στα δυο μάτια.

     Η κ. Ζωή έτεινε το βιβλιάριο ΙΚΑ προς το μέρος του και...

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

"Οι κακές συνήθειες δεν κόβονται εύκολα - μέρος B" του Νεκτάριου Μπουτεράκου


...συνέχεια από το προηγούμενο.
     Η γη με φτύνει σαν μίασμα από τα σωθικά της. Καταλήγω σε μια ακόμα σπηλιά, λίγο μεγαλύτερη από την προηγούμενη. Η γυναίκα βρίσκεται πάνω στα πόδια μου και γλύφει τις ακαθαρσίες που άφησε το χώμα πάνω μου. Την κλωτσάω μακριά κι αυτή, γελώντας, μαζεύεται σε μια γωνία σαν αράχνη.

     Η σπηλιά αλλάζει μορφή. Γίνεται...

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

"Οι κακές συνήθειες δεν κόβονται εύκολα - μέρος Α" του Νεκτάριου Μπουτεράκου

     Δεν είχα ιδέα πού βρισκόμουν. Είχα περιπλανηθεί για ώρα στα σοκάκια της πόλης, ψάχνοντας για κάποιο γνωστό σημάδι, μάταια όμως. Η νύχτα είχε πέσει για τα καλά και τα ψηλά κτήρια έκρυβαν τον ορίζοντα.

     Ίσως να έφταιγα κι εγώ. Συχνά μου έλεγαν ότι η περιέργεια σκότωσε τη γάτα και ένας κόμπος στα σωθικά μου, μου έλεγε ότι ίσως αυτό γράφτηκε και για εμένα. Από δική μου ξεροκεφαλιά εξάλλου βρέθηκα εδώ.

     Είχα αρχίσει να απελπίζομαι, όταν ξαφνικά... 

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

"Φέτα κανείς;" της Αφροδίτης Μαυρογονάτου

     Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και ένας κόκκινος όγκος με κοιτούσε. Είχα ντυθεί ντομάτα. Κόκκινο κολάν, κόκκινη μπλούζα και μία ολοστρόγγυλη κόκκινη κατασκευή γύρω μου. Και το αποκορύφωμα; Μια στέκα που κατέληγε σ' ένα πράσινο κοτσάνι. Άλλες ντύνονται σέξυ καλόγριες, σέξυ νοσοκόμες, στρατιωτίνες κι εγω ντύθηκα...

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

"Η Ροζαλία και ο κόσμος των ονείρων" της Μαίρης Κάντα

     «Πόσο όμορφα είναι τα παραμύθια. Πόσο θα ήθελα να ζούσα μέσα  σε αυτά, χωρίς να επέστρεφα ποτέ στη πραγματικότητα» σκέφτηκε η μικρή Ροζαλία τελειώνοντας το διάβασμα ενός ακόμα παραμυθιού. Η Ροζαλία, ζούσε μαζί με το αλκοολικό πατέρα της από τότε που πέθανε η μητέρα της. Ο πατέρας της, ο Στράτος, όταν μεθούσε γινόταν βίαιος και ξεσπούσε στη μικρή του κόρη. 

     Εκείνο το βράδυ η Ροζαλία...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...