Μήπως ήρθε η ώρα να γράψεις τη δική σου ιστορία;

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

«Η Κοκκινοσκουφίτσα και η Χιονάτη στην Αθήνα» της Σοφίας Παϊδούση



Έξω από μια αυλή σχολείου κάποιοι έφηβοι περιγελούν ένα όμορφο κορίτσι λόγω των ρούχων που φοράει. "Καλά πως κυκλοφορείς έτσι;" "Δεν σου ‘χει πει κανένας ότι η κάπα δεν είναι πλέον της μόδας;" "Γύρνα πίσω στο χωριό σου κοριτσάκι μου!" "Κοκκινοσκουφίτσα!!!" της φωνάζει η Χιονάτη, τραβώντας την από τον αγκώνα και παίρνοντας την από κει. "Ακόμα δεν έχεις μάθει να μην μιλάς σ' αγνώστους;" "Πάμε γρήγορα στην τάξη, έχει χτυπήσει το κουδούνι". Η Χιονάτη και η Κοκκινοσκουφίτσα είναι πλέον σαν αδελφές, καθώς η Χιονάτη φιλοξενείται στο σπίτι της Κοκκινοσκουφίτσας εδώ και αρκετό καιρό, από τότε δηλαδή που το βασίλειό της κατασχέθηκε από τις τράπεζες, λόγω κακής διαχείρισης της περιουσίας του πατέρα της από τη μητριάς της, η οποία  πεθαίνοντας της άφησε μόνο χρέη.

Μέσα στην αίθουσα, που είναι ένα τεράστιο αμφιθέατρο, γίνεται χαμός. Περίπου εκατό έφηβοι, ή και παραπάνω, στριμώχνονται στα θρανία. Εκείνες κάθονται πίσω-πίσω, μη έχοντας και πολύ όρεξη για μάθημα.  Λίγο πιο μπροστά τους κάθεται ένας συμμαθητής τους, ο Σοφοκλής, ο οποίος εκτός από όμορφος και ψηλός είναι και το φυτό της τάξης. Τα δύο κορίτσια τον κοιτούν συνέχεια.  "Ανοίξτε όλοι τους υπολογιστές σας". Λέει  επιτακτικά ο καθηγητής τους. "Μπορεί να μην έχετε βιβλία αλλά σίγουρα έχετε υπολογιστές!" συνέχισε. "Βάλετε το CD και ανοίξτε το δεύτερο αρχείο". Ο κάθε μαθητής κάνει ότι θέλει μες την αίθουσα, άλλοι κουτσομπολεύουν και γελάνε, άλλοι στέλνουν φωτογραφίες...  Η Χιονάτη ανοίγει το skype περιμένοντας να μιλήσει με τους αγαπημένους της φίλους, τους νάνους οι οποίοι λόγω κρίσης, έχουν μεταναστεύσει στην Γερμανία και δουλεύουν σ' ένα ορυχείο. "Ελπίζω να τους πετύχω τώρα πριν πιάσουν δουλειά. Γιατί μετά επιστρέφουν βράδυ και είναι πολύ κουρασμένοι". "Περνάνε καλά εκεί;" Τη ρωτάει η Κοκκινοσκουφίτσα ανοίγοντας ένα αστραφτερό  i phone 6. "Ναι ευτυχώς, τουλάχιστον είναι επτά και μοιράζονται τα έξοδα τους.  Ω!!! Πολύ ωραίο κινητό! Πότε το πήρες;" "Δώρο της γιαγιάς μου. Όλη της η σύνταξη έφυγε εκεί".  "Με γεια!". Η Κοκκινοσκουφίτσα μπαίνει στο facebook και στέλνει αίτημα φιλίας στο Σοφοκλή. "Μπορείτε να προσέχετε όλοι εδώ σας παρακαλώ;" Φωνάζει ο καθηγητής προσπαθώντας, μάταια, να επιβάλει την τάξη σ' αυτό το αχανές αμφιθέατρο. "Ποιος θέλει να σηκωθεί να λύσει αυτήν την άσκηση;  Κανένας δεν έχει διαβάσει;" Ρωτάει παρατηρώντας με γουρλωμένα μάτια όλη την αίθουσα. Η Κοκκινοσκουφίτσα παγώνει καθώς νομίζει ότι θα σηκώσει εκείνη. "Εγώ!" Απαντάει ο Σοφοκλής σηκώνοντας το χέρι του, ενώ άλλοι τον κοροϊδεύουν και του πετάνε σαΐτες. Η Χιονάτη και η Κοκκινοσκουφίτσα που έχουν πανοραμική θέα από κει ψηλά, τον χαζεύουν καθώς εκείνος σηκώνεται και πηγαίνει προς τον χιλιοχρησιμοποιημένο πράσινο πίνακα. "Αχ τι κούκλος που είναι..." Αναφωνεί η Χιονάτη, νομίζοντας ότι κανένας δεν την ακούει. Η Κοκκινοσκουφίτσα συνεχίζει να μην ξεκολλάει τα μάτια της από πάνω του. 

Κατά τη διάρκεια της γυμναστικής, η Κοκκινοσκουφίτσα κάθεται και χαζεύει τα αγόρια που κάνουν ζέσταμα για να παίξουν μπάσκετ. Βασικά χαζεύει το Σοφοκλή, που πριν κλείσει το κινητό του, αποδέχεται αμέσως το αίτημα φιλίας της.  Γυρνάει, της χαμογελάει, εκείνη συνεχίζει να χαζεύει τη ζηλευτή κορμοστασιά του.  Αμέσως ακούγεται ένας ήχος στο κινητό της και καταλαβαίνει ότι την έχει κάνει δεκτή. Εκείνος συνεχίζει να την κοιτάζει, τόσο που δεν προσέχει την μπάλα που καρφώνεται στο κεφάλι του, ενώ οι συμμαθητές του, του φωνάζουν. "Ξύπνα σπασίκλα!!!"

Το απόγευμα τα κορίτσια επιστρέφουν στο σπίτι της Κοκκινοσκουφίτσας. Το δωμάτιο, που η οικογένεια της Κοκκινοσκουφίτσας παρέχει στη Χιονάτη, έχει μεταμορφωθεί σ' ένα μικρούλι παλατάκι, καθώς η Χιονάτη το 'χει γεμίσει με διάφορα κειμήλια, μικρά και μεγάλα, ότι πρόλαβε να βουτήξει κρυφά, πριν το παλάτι της περάσει σε χέρια άλλων. Η Κοκκινοσκουφίτσα κάθε φορά που κατεβαίνει για να της κάνει παρέα τα χαζεύει ένα, ένα καθώς της φαίνονται περίεργα, αλλά και πολύ όμορφα. Η Χιονάτη ανοίγει τον υπολογιστή της, ο οποίος είναι μες τα στρας. "Ελπίζω να τους πετύχω τώρα... Μου λείπουν πολύ". "Σε καταλαβαίνω..." Της λέει η Κοκκινοσκουφίτσα ενώ περιεργάζεται ένα παλιό σεντούκι.  "Είναι ότι πολυτιμότερο έχω μετά από σένα..." Συνεχίζει. Σε λίγο ακούγεται ο ήχος κλήσης από το skype. Τα κορίτσια απαντάνε πολύ χαρούμενες. "Τι κάνεις Νροπαλούλη;;" "Μια χαρά είμαι κούκλες μου!!!" "Τι έχεις; Φαίνεσαι αρρωστούλης..." Τον ρωτάει η Χιονάτη στεναχωρημένη. "Τίποτα δεν έχω πριγκίπισσα μου. Είμαι λίγο κρυωμένος, με κόλλησε ο Συναχωμένος, και σήμερα δεν πήγα στο ορυχείο". "Αχ να 'μουν κοντά σας και να σου έφτιαχνα σουπίτσα να γινόσουν πιο γρήγορα καλά". Λέει η Χιονάτη αναπολώντας τα παλιά. "Μην ανησυχείς καλή μου, μόλις έρθουν και τ' αδέλφια μου θα παραγγείλουμε απ' έξω... Αψουυυυ". "Περαστικά σου Ντροπαλούλη". Του λέει ανήσυχη η Κοκκινοσκουφίτσα. "Λοιπόν τι κάνετε εσείς; Πώς περνάτε; Πώς πάει το σχολείο; Τελειώνετε φέτος έτσι;" "Όλα καλά Νροπαλούλη. Το παλεύουμε τουλάχιστον".  "Χαίρομαι Χιονάτη για σένα. Χαίρομαι που έχεις κάποιον να σε αγαπάει και να σε φροντίζει όπως η Κοκκινοσκουφίτσα που είναι από τα πιο γλυκά και καλά κορίτσια που έχω γνωρίσει Είσαι πολύ τυχερή". "Το ξέρω..." Aπαντάει η Χιονάτη αγκαλιάζοντας τη φίλη της που κοντεύει να δακρύσει από τα λόγια του νάνου. "Το 'χαμέ έγνοια εμείς, πριν φύγουμε για τη Γερμανία λόγω κρίσης, τι θα απογίνεις εσύ μετά απ΄ όλα αυτά που έγιναν". "Ευτυχώς όλα πήγαν καλά. Η Κοκκινοσκουφίτσα και οι δικοί της με προσέχουν σαν παιδί τους!"  Η εφαρμογή του skype αρχίζει να "κολλάει". "Νάνε μας ακούς;" Του φωνάζει η Χιονάτη. "Κορίτσια έτοιμα τα πιττάκια μόλις βγήκαν απ' το φούρνο!" Ακούγεται μια φωνή και η μητέρα της Κοκκινοσκουφίτσας κατεβαίνει μ' ένα πιάτο φρέσκα ζεστά τυρο- σπανακοπιτάκια. "Μόλις τα έφτιαξε η γιαγιά". Η μητέρα της τα  σερβίρει πάνω στη βιβλιοθήκη. "Ελάτε πριν κρυώσουν!" "Ερχόμαστε μανούλα". Της απαντάει η Κοκκινοσκουφίτσα. "Ντροπαλέ μας ακούς;" "Ναι κορίτσια αλλά επειδή κολλάει να σας πω τα νέα γρήγορα... αψου.... Λοιπόν κατά 90% θα 'ρθουμε Αθήνα για τα Χριστούγεννα!!" "Α!! Τέλεια!!" Αναφωνεί η Χιονάτη πανευτυχής. "Ανυπομονώ θα περάσουμε υπέροχα!" "Αχ τι ωραία..." λέει και η Κοκκινοσκουφίτσα αλλά το skype κλείνει τελείως. "Και σου είπα να βάλεις πιο γρήγορη ταχύτητα ίντερνετ". Λέει η Χιονάτη και πάει στη βιβλιοθήκη. Αρχίζει να καταβροχθίζει ένα-ένα τα τυροπιτάκια. "Ου... Πεντανόστιμα! Γεια στα χέρια της γιαγιάς σου!" "Να 'σαι καλά. Μόλις τελειώσουμε να αρχίσουμε το διάβασμα για το αυριανό διαγώνισμα στα Μαθηματικά εντάξει;" Τη ρωτάει η Κοκκινοσκουφίτσα. "Οκ φιλενάδα". Απαντάει η Χιονάτη καταπίνοντας και το τελευταίο πιτάκι.

Την επόμενη μέρα τα κορίτσια κάθονται, όπως συνήθως, πίσω από το Σοφοκλή. Όλοι είναι αγχωμένοι για το διαγώνισμα που απ' αυτό θα κριθούν και οι βαθμοί του τετραμήνου. Η Κοκκινοσκουφίτσα μόλις βλέπει το τεστ παγώνει. "Θεέ μου είναι πολύ δύσκολα... Φαντάσου τι θα βάλουν στις πανελλήνιες..." Η Χιονάτη δεν δίνει και πολύ σημασία. Ο καθηγητής δίνει την άδεια να ξεκινήσουν. Η Κοκκινοσκουφίτσα αναστενάζει δυσαρεστημένη. Εύχεται μόνο να τις έρθουν στο μυαλό οι απαντήσεις αφού τις ξέρει. Η Χιονάτη συνεχίζει να χαζεύει το Σοφοκλή. Σκέφτεται ότι ίσως μπορέσει να αντιγράψει απ' αυτόν...

Στο διάλλειμα ο Σοφοκλής πλησιάζει τα κορίτσια και χαιρετάει ντροπαλά την Κοκκινοσκουφίτσα. "Γεια!" Η Κοκκινοσκουφίτσα του χαμογελάει ντροπαλά.  "Γεια σου Σοφοκλή... Του λέει η Χιονάτη. "Πώς τα πήγατε στο τεστ;" Της ρωτάει απευθυνόμενος περισσότερο στην Κοκκινοσκουφίτσα. "Όλα καλά σχίσαμε... Νομίζουμε δηλαδή... Τέλος πάντων ένα απλό τεστ ήταν δεν ήταν και το τέλος του κόσμου..." απαντάει η Χιονάτη πριν προλάβει καν να ανοίξει το στόμα της η φίλη της. "Ξέρετε αύριο ένας φίλος μου διοργανώνει ένα πάρτι στο κλαμπ  Αυγή..." Κοιτάζει την Κοκκινοσκουφίτσα στα μάτια... "Και ήθελα να σε ρωτήσω... να σας ρωτήσω δηλαδή, αν θέλεις να 'ρθεις... να 'ρθετε...". Η Χιονάτη γελάει και απαντάει και για τις δύο: "Εννοείται! Με μεγάλη μας χαρά θα ΕΡΘΟΥΜΕ!" "Ωραία θα τα πούμε εκεί". Τους απαντάει και φεύγει. "Τι γλυκός..." Λέει φωναχτά τη σκέψη της η Κοκκινοσκουφίτσα. "Ωραίος είναι αλλά δεν είναι και πρίγκιπας!" "Παρατηρεί η Χιονάτη. "Οι πρίγκιπες και τα βασίλεια είναι το μόνο που λείπει πλέον απ' αυτήν τη χώρα..." της απαντάει η Κοκκινοσκουφίτσα, μη περιμένοντας ότι αυτά τα λόγια θα πλήγωναν τη φίλη της. "Με συγχωρείς δεν εννοούσα... έχουν περάσει και χρόνια" συνεχίζει καθώς βλέπει ότι η Χιονάτη έχει βουρκώσει. "Ξέρω, έχεις δίκιο... το δικαίωμα να σκέφτομαι πρίγκιπες το ‘χω χάσει εδώ και πολύ καιρό" της απαντάει και φεύγει φανερά ταραγμένη,  φυσώντας τη μύτη της. "Με συγχωρείς Χιονάτη..." της φωνάζει η φίλη της προσπαθώντας να ακουστεί. 

Το ίδιο βράδυ, η Κοκκινοσκουφίτσα πάει δειλά στο δωμάτιο της Χιονάτης. Πιστεύει ότι θα είναι ακόμα στεναχωρημένη από το πρωί. Προς μεγάλη της έκπληξη όμως, η Χιονάτη έχει ανακτήσει την αυτοπεποίθηση της και δοκιμάζει κάτι πολύ όμορφα φορέματα μπροστά από τον καθρέφτη της.  "Καλά όλα αυτά τα φορέματα τα είχες Χιονάτη;" "Όχι!  Τ' αγόρασα το απόγευμα από τα λεφτά που μου είχαν περισσέψει από την καλοκαιρινή δουλειά που είχα. Έχει ανοίξει ένα κινέζικο με τέλειες αντιγραφές ρούχων, πάρα πολύ φθηνό!! Πώς σου φαίνονται;" Τη ρωτάει κατενθουσιασμένη. "Είναι υπέροχα." Της λέει με κάποια δυσπιστία. "Λοιπόν αυτό θα βάλω αύριο! Ωραίο;" "Πολύ, δεν φοβάσαι όμως μη φανεί ότι είναι αντιγραφή;" Τη ρωτάει.  "Άντε καλέ. Ποιος γνωρίζει από υψηλή ραπτική;" "Σωστά..." Απαντάει η Κοκκινοσκουφίτσα σκεπτική. 

Στο πάρτι, η Χιονάτη είναι τόσο υπερβολικά ντυμένη, που η παρουσία της μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει.  Από την άκρη του μπαρ, κάποια κορίτσια στην ηλικία της, την κοιτάζουν με μισό μάτι. Η Κοκκινοσκουφίτσα χορεύει με το Σοφοκλή και περνούν πολύ όμορφα, αφήνοντας τη Χιονάτη μόνη της, όταν οι κοπέλες την πλησιάζουν απειλητικά. "Τι κάνεις, ξεπεσμένη πριγκίπισσα;" Τη ρωτάει μία. Η Χιονάτη αρχίζει να αισθάνεται άσκημα. "Εσύ δεν έπρεπε να είσαι στη φυλακή; Για όλα αυτά που έκλεψαν οι δικοί σου;" "Δεν σου επιτρέπω!" φωνάζει η Χιονάτη.  "Άφησε την!" Τη διακόπτει μία άλλη κοπέλα. "Δεν φταίει αυτή, αυτή ήταν μικρή τότε". "Εξαιτίας  της μητριάς της, ο πατέρας της κατάκλεψε το δημόσιο για να ικανοποιήσει τα γούστα μιας άπληστης!!!" Φωνάζει μία άλλη. Η Χιονάτη αρχίζει να κλαίει. "Σε παρακαλώ!!" πάει να φύγει αλλά μία κοπέλα πετάει επίτηδες το ποτό της πάνω της. "Ουπς... Σου λέρωσα το πολυτελείας φόρεμα σου;; Τσ τσ τσ... τι κρίμα... Δεν ανησυχείς όμως, γιατί με 3 ευρώ μπορείς να ξαναπάρεις κάτι τόσο φτηνιάρικο να βάλεις έτσι;;  Αυτό σου αξίζει!" "Αφήστε με όλοι σας". Τρέχει και πέφτει στην αγκαλιά της Κοκκινοσκουφίτσας που, έχοντας μάτια μόνο για το Σοφοκλή, δεν πρόσεξε το περιστατικό. "Τι έχεις Χιονάτη; Τι έγινε;" τη ρωτάει λυπημένη. "Έφερα σε όλους μας ποτά". Εμφανίζεται μέσα από τον κόσμο ο Σοφοκλής κρατώντας με προσοχή τρία ποτά στα χέρια του. "Τι συμβαίνει;" τις ρωτάει καθώς τις βλέπει στεναχωρημένες. "Από τότε που έχασα το παλάτι και δεν είμαι πια πριγκίπισσα όλοι με κοιτούν με απαξίωση. Κάποιοι από δω μέσα θα ήθελαν να ήμουν φυλακή ή μάλλον και νεκρή". Λέει και  καρφώνει με τα μάτια της τις κοπέλες, που συνεχίζουν να  την κοιτούν. Η Χιονάτη κατεβάζει τα ποτά με μεγάλη ευκολία. "Καλύτερα να επιστρέψουμε σπίτι." λέει μετά από λίγο η Κοκκινοσκουφίτσα και ο Σοφοκλής συμφωνεί. 
   
 Μπαίνουν όλοι μαζί σ' ένα ταξί και πάνε προς το σπίτι.  Η Χιονάτη έχει πιει πολύ και λέει ασυναρτησίες. Τα παιδιά με δυσκολία προσπαθούν να τη βάλουν για ύπνο. "Σσσσσ" της κάνει η Κοκκινοσκουφίτσα. "Θα ξυπνήσει η μαμά και ποιος την ακούει..." "Κοκκινοσκουφίτσα!! Φιλενάδα μου καλή!!!" φωνάζει η Χιονάτη από το κρεβάτι, ενώ η Κοκκινοσκουφίτσα πηγαίνει το Σοφοκλή προς την πόρτα, ευχαριστώντας τον για όλα. Ο Σοφοκλής την καληνυχτίζει μ' ένα φιλί. Ροζ καρδούλες κυκλώνουν την καρδιά της Κοκκινοσκουφίτσας για πρώτη φορά. "Κοκκινοσκουφίτσα μου μόνο εσένα έχω.... Σ' αγαπώ πάρα πολύ"... συνεχίζει η Χιονάτη μέσα στο παραμιλητό της. "Θεέ μου πόσο ήπιε;" σκέφτεται. "Και γω σ΄ αγαπώ Χιονάτη μου... Κοιμήσου τώρα". Η Κοκκινοσκουφίτσα τη σκεπάζει με μια ζεστή κουβέρτα και της κλείνει το φως. "Θα τα πούμε το πρωί. Καληνύχτα". Η Χιονάτη έχει αποκοιμηθεί. 

Το επόμενο πρωί, μάλλον μεσημέρι, που ξύπνησε η Χιονάτη μιλάει με τους νάνους στο skype. Είναι πολύ λυπημένη. Λέει στους φίλους της για το χθεσινό περιστατικό και κυρίως για το πόσο υπόχρεη είναι απέναντι στην Κοκκινοσκουφίτσα για το σπίτι και την αγάπη που της παρέχει εδώ και τόσο καιρό. Κανένας άλλος δεν θα τη θεωρούσε οικογένεια της, αφού όλος ο λαός θα την ήθελε φυλακή για χρέη των γονιών της. Οι νάνοι στεναχωριούνται που αισθάνεται έτσι και  προσπαθούν να την καθησυχάσουν. Εντωμεταξύ η Κοκκινοσκουφίτσα έχει κατεβεί στο δωμάτιο, κοντοστέκεται στη σκάλα και κατά λάθος ακούει όλα αυτά τα λόγια. "Μάλλον θα πρέπει να φύγω από δω πια και να μην τους είμαι πλέον βάρος. Αρκετά έχουν κάνει για μένα". "Δεν νομίζω ότι νιώθει έτσι η Κοκκινοσκουφίτσα, από την αγάπη της τα κάνει όλα αυτά". Προσπαθεί να την πείσει ο Καλόκαρδος. Ενώ ο Σοφός λέει: "Λίγοι άνθρωποί μας αγαπούν γι’ αυτό που είμαστε και χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα, πρέπει να τους δείχνουμε με κάθε τρόπο την ευγνωμοσύνη μας και σε καμία περίπτωση να μη δείχνουμε αχαριστία". Η Κοκκινοσκουφίτσα τα ακούει και δακρύζει, καθώς δεν περίμενε ότι εκείνη να αισθάνεται έτσι.  "Χιονάτη πρέπει να σου πούμε και κάτι άλλο. Λόγω φόρτου εργασίας και λόγω του ότι δεν μπορούμε να πάρουμε άδεια όλοι μαζί, δεν θα μπορέσουμε να έρθουμε τα Χριστούγεννα Αθήνα, για να σε δούμε..." Λέει ο Γκρινιάρης ενώ ο Ντροπαλός-η ακούγεται να του λέει ότι δεν είναι κατάλληλη στιγμή αυτή, δίνοντας του μια φάπα στο πρόσωπο.  "Μη στενοχωριέσαι γλυκιά μου. Θα έρθουμε σίγουρα το καλοκαίρι και για περισσότερο καιρό". 'Κρίμα... Και ήθελα πολύ να σας δω". Η Χιονάτη δακρύζει. "Όπως και να ‘χει μη στενοχωριέσαι... Να ξέρεις πάντως αν και όποτε θελήσεις  πως εδώ στο Μόναχο, πάντα θα υπάρχει ένα ζεστό σπιτικό και ένα ζεστό πιάτο για σένα". Λέει ο Γκρινιάρης. "Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ. Μου λείπετε πολύ, αλλά δεν θέλω  να φύγω από τη χώρα μου. Πρέπει να μείνω εδώ και να παλέψω αυτό θα ήθελε και ο πατέρας μου". "Δίκιο έχεις Χιονάτη μου. Πάρε με την ησυχία σου σωστές αποφάσεις". Συνεχίζει ο Σοφός. "Σας αγαπώ όλους πάρα πολύ". "Και 'μείς Χιονάτη. Να προσέχεις". Η Χιονάτη κλείνει το skype δακρυσμένη. "Πρέπει να τους δω..." σκέφτεται φωναχτά, ενώ η Κοκκινοσκουφίτσα τρέχει προς τα πάνω, πριν την καταλάβει.    

Οι μέρες περνούν και η Χιονάτη είναι πολύ στεναχωρημένη. Στο σχολείο δεν τα πάει καλά, φαίνεται ότι κάτι την απασχολεί. Έχει απομακρυνθεί και από την Κοκκινοσκουφίτσα, η οποία δεν μπορεί να της πάρει κουβέντα. Έχει σταματήσει να περιποιείται τον εαυτό της και το κάτασπρο σαν το χιόνι δέρμα της, έχει γίνει πλέον άχαρο.  Η Κοκκινοσκουφίτσα έχει αρχίσει να ανησυχεί.

Μία μέρα στο σχολείο η Κοκκινοσκουφίτσα και ο Σοφοκλής κάθονται σε ένα πεζούλι στο προαύλιο: "Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αποφεύγει και μένα η Χιονάτη... Κάτι της συμβαίνει, είμαι σίγουρη". "Μήπως να το συζητήσεις με τη μητέρα σου, να σου πει μια γνώμη;" της απαντάει  εκείνος. "Δεν ξέρω... δεν θέλω να την ανησυχήσω..." . Η Χιονάτη, με την τσάντα στον ώμο φεύγει από το σχολείο. Η Κοκκινοσκουφίτσα τη βλέπει από μακριά. "Μα πού πάει;". Η Κοκκινοσκουφίτσα αφήνει το φίλο της, με σκοπό να την ακολουθήσει. Η Χιονάτη πάει στην καφετέρια που δούλευε το καλοκαίρι. "Μα τι λες κοπέλα μου; Εδώ πάμε για κλείσιμο, λες να χρειαζόμαστε κι άλλα γκαρσόνια;" ακούγεται να λέει ο ιδιοκτήτης νευριασμένος και η Χιονάτη φεύγει στεναχωρημένη. Η Κοκκινοσκουφίτσα την παρακολουθεί από απόσταση. Η Χιονάτη περπατάει στους δρόμους της Αθήνας σαν χαμένη. Κάποια στιγμή περνάει έξω από ένα μαγαζί, απ' αυτά τα καινούργια που έχει γεμίσει ο τόπος, που αγοράζουν χρυσό. Κοντοστέκεται λίγο. Μετά παίρνει το δρόμο του γυρισμού. 

Το ίδιο μεσημέρι στο σπίτι, η Κοκκινοσκουφίτσα κατεβαίνει με σκοπό η Χιονάτη να της ανοίξει την καρδιά της. Τη βλέπει να βγάζει από ένα σεντούκι και να περιεργάζεται ένα περιδέραιο, με τη φωτογραφία της μητέρας της και εκείνης μωρό. Η Κοκκινοσκουφίτσα ξέρει ότι είναι το μόνο που έχει μείνει να της θυμίζει τη γυναίκα που την έφερε στη ζωή, που δεν πρόλαβε να τη ζήσει σχεδόν καθόλου. Η Χιονάτη το περιεργάζεται ευλαβικά ενώ τα μαύρα,  μακριά της μαλλιά καλύπτουν το δακρυσμένο της πρόσωπο. Δεν θέλει να το αποχωριστεί. Η Κοκκινοσκουφίτσα τη διακόπτει. "Χιονάτη τι κάνεις; Είσαι καλά; Γιατί δεν ήσουν την τελευταία ώρα στην τάξη;" Η Χιονάτη ταραγμένη προσπαθεί να κρύψει το περιδέραιο. "Να μωρέ... ε... δεν αισθανόμουν και πολύ καλά και είπα να έρθω σπίτι να ξεκουραστώ". Η Κοκκινοσκουφίτσα την κοιτάει επίμονα αλλά καταλαβαίνει ότι δεν έχει όρεξη πάλι. Η Κοκκινοσκουφίτσα της λέει να ανεβεί πάνω για το φαγητό. 

Σε λίγο καιρό κοντεύουν Χριστούγεννα, λίγο νωρίτερα όμως είναι τα γενέθλια της Χιονάτης. Η Κοκκινοσκουφίτσα έχει ετοιμάσει ένα πάρτι έκπληξη για τη φίλη της και για να της ανεβάσει τη διάθεση. Η Χιονάτη δεν έχει ιδέα γι’ όλα αυτά. Μοιάζει πιο μελαγχολική από κάθε άλλα Χριστούγεννα. Η Κοκκινοσκουφίτσα με τη μητέρα της, τη γιαγιά της και το Σοφοκλή κάνουν όλες τις ετοιμασίες. Στο πάρτι έχουν έρθει και κάποιοι συμμαθητές τους. Η ατμόσφαιρα στο σπίτι είναι πολύ εορταστική. Το τραπέζι είναι γεμάτο αλμυρές και γλυκές λιχουδιές, το Χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι γεμάτο δώρα και η μουσική παίζει ασταμάτητα χαρούμενα τραγούδια. Ο Σοφοκλής, που έχει περισσότερο έφεση στην τεχνολογία, συνδέει τον υπολογιστή στο σαλόνι με μία γιγαντοοθόνη που έχει πιάσει όλο τον τοίχο και ανοίγει το skype.. Η Χιονάτη επιστρέφει από το φροντιστήριο. Η Κοκκινοσκουφίτσα τη βλέπει από το παράθυρο. "Έρχεται!!!" φωνάζει. Ο Σοφοκλής κλείνει τα φώτα. Η Χιονάτη μπαίνει μέσα και παραξενεμένη από την τόση ησυχία, ανοίγει τα φώτα. 
"Έκπληξη!!!!" Φωνάζουν όλοι μαζί φορώντας καπελάκια και κρατώντας σφυρίχτρες. Η Χιονάτη
μένει άναυδη. "Δεν το πιστεύω! Πώς το ξέρατε;" "Ε όποιος αγαπάει φροντίζει να μαθαίνει". Της λέει η Κοκκινοσκουφίτσα, αγκαλιάζοντας την και φιλώντας την. "Χρόνια πολλά!" Της εύχονται όλοι και την αγκαλιάζουν. Η Χιονάτη νιώθει πάλι πως δεν είναι μόνη στον κόσμο, ούτε μία ξένη και πως κάποιοι την αγαπούν και την σκέφτονται... Η Κοκκινοσκουφίτσα που είναι πάρα πολύ χαρούμενη λέει σ' όλους. "Λοιπόν και οι εκπλήξεις δεν τελειώνουν εδώ Χιονάτη..." Ο Σοφοκλής ανοίγει την τεράστια οθόνη και εμφανίζεται, μέσω skype, το σπίτι των νάνων στολισμένο κι αυτό για τα γενέθλια της Χιονάτης με μουσική να παίζει στη διαπασών και τους νάνους ντυμένους με τα καλύτερά τους ρούχα να χορεύουν και να τραγουδούν: "Να ζήσεις Χιονάτη και χρόνια πολλά μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά". Η Χιονάτη έχει μείνει στήλη άλατος. Μια τεράστια τούρτα εμφανίζεται στην οθόνη με το όνομά της πάνω, ενώ ταυτόχρονα άλλη μία έρχεται από την κουζίνα με 17 κεράκια πάνω.  Η Χιονάτη σβήνει τα κεράκια, χωρίς ακόμα να μπορεί να πιστέψει τι έκαναν οι φίλοι της για κείνην. Το πάρτι συνεχίζεται με μουσική, χορό και εδώ στην Αθήνα και στο μακρινό Μόναχο. Μετά από λίγη ώρα η Κοκκινοσκουφίτσα ζητάει την προσοχή όλων. "Φίλοι μας καλοί σας ευχαριστώ πολύ που μας τιμήσατε σήμερα στο πάρτι για τα γενέθλια της Χιονάτης..." και σηκώνοντας το ποτήρι της προς όλους και προς την οθόνη, συνεχίζει καθώς όλοι την παρακολουθούν ανελλιπώς και οι νάνοι. "Να ξέρεις Χιονάτη ότι εδώ για πάντα θα σε θεωρούμε σαν οικογένεια μας. Είσαι κάτι παραπάνω από αδελφή για μένα". "Το γνωρίζω και σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ." Λέει συγκινημένη η Χιονάτη ενώ η Κοκκινοσκουφίτσα συνεχίζει με ανυπομονησία. "Και τώρα τα δώρα!!". Δώρα αρχίζουν να πέφτουν στα χέρια της νεαρής πρώην πριγκίπισσας από όλους τους φίλους της με πολύ αγάπη. Η Χιονάτη είναι πολύ χαρούμενη. Ένα από τα τελευταία δώρα που ανοίγει είναι ένα εισιτήριο μετ' επιστροφής για το Μόναχο για τις γιορτές. Η Χιονάτη μόλις το βλέπει μένει κατάπληκτη. "Είναι από όλους μας με πολύ αγάπη". Προσπαθεί να της εξηγήσει η Κοκκινοσκουφίτσα. "Μπορείς να περάσεις δύο εβδομάδες με τους αγαπημένους σου φίλους έπειτα να γυρίσεις εδώ, να τελειώσεις το σχολείο και μετά να αποφασίσεις τι θέλεις να κάνεις με τη ζωή σου". Συνεχίζει η μητέρα της. "Είναι ότι πολυτιμότερο δώρο μου έχουν κάνει ποτέ". Λέει εκείνη ενώ μικρές σταγόνες από δάκρια ξεπετάγονται από τα κατάμαυρα μάτια της. Οι νάνοι στο άκουσμα του δώρου ξεσπούν σε πανηγυρισμούς. "Δεν θα το ξεχάσω ποτέ... σας αγαπώ πάρα πολύ φίλοι μου... αδέλφια μου..." Όλοι μαζί αγκαλιάστηκαν και το πάρτι συνεχίστηκε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Η Χιονάτη διασκέδαζε μια από τις πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής της, σκεπτόμενη ότι οι φίλοι της δεν θα την ξεχνούσαν ποτέ. Πόσο τυχερή είναι που έχει τόσους φίλους που την αγαπούν και στα δύσκολα τη βοηθούν. Φίλοι που είναι κοντά και φίλοι που είναι μακριά... 

Συγγραφέας: Σοφία Παϊδούση - Σπουδάστρια Tabula Rasa

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...