Μήπως ήρθε η ώρα να γράψεις τη δική σου ιστορία;

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2020

"Ο Κορονοϊός που ήθελε να γίνει μεγάλος και τρανός" της Φώφης Ζαχαριουδάκη


Στον μικρόκοσμο, εκεί που ζουν οι τοσοδούλικοι οργανισμοί, που μόνο με το μικροσκόπιο μπορείς  κανείς να τους δει, ζούσε ο Ιούλης ο Βρωμούλης.  Ολοστρόγγυλος με ακίδες, έμοιαζε πιο πολύ με αχινό παρά με ιό! Ήταν τόσο βρωμιάρης που κανένας δεν τον ήθελε, ούτε καν η μητέρα του η γρίπη. Η μύξα έσταζε από τις αγκάθες του αλλά δεν τον ένοιαζε! Που και που έβγαζε τη μπλε γλώσσα του και τις έγλυφε σαν παγωτό. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό! Δεν άντεχε τα τραγούδια. Μάλιστα είχε βάλει δύο μασημένες τσίχλες στα αυτιά του για να μην ακούει τίποτα!

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2020

"Θέλω να ζήσω" της Μαρίας Γκέγκε


Το σούρουπο με βρήκε, να κάθομαι στο πεζούλι της Aγίας Παρασκευής ψηλά στο Ορτάρι.
Φυσούσε και το κρύο πολύ. Πότε πότε έμπαινα μέσα στο ξωκλήσι, για να ζεστάνω τα χέρια μου στην φλόγα των κεριών που είχα ανάψει και ξανά έξω.

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020

"Τα φαντάσματα" του Μιχάλη Καλούμενου


Δεν ήταν κάτι τρομερό η κατ’ οίκον απομόνωση για έναν εσωστρεφή και μοναχικό άνδρα, εξαιτίας των πρωτάκουστων μέτρων για την αντιμετώπιση της αχαρτογράφητης πανδημίας. Το προσωπικό του άβατο ήταν ζεστό και φιλόξενο. Το γνώριζε σπιθαμή προς σπιθαμή· πόσα καθαρά εσώρουχα υπήρχαν στο συρτάρι της ντουλάπας· πόσα φλιτζάνια καφέ έβγαζαν οι καβουρδισμένοι σπόροι στο κουτί.

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

"Με λένε Ελπίδα" της Χριστίνας Δημογιώργη


Άλλη μια μέρα μοναξιάς που σε σκέφτομαι συνέχεια. Δυο κουβέντες έχω κρατήσει. Σαγαπώ και θα μου λείψεις. Οι μέρες περνάνε, 15 καλημέρες και 15 καληνύχτες έχω μετρήσει. Ποιός ξέρει πόσο θα κρατήσει όλο αυτό. Κάθε μέρα περιμένουμε να πάει η ώρα 6 για να ακούσουμε κάτι ευχάριστο. 

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2020

"25η Μαρτίου 2020" της Ανθούλας Βεζύρη


Σήμερα η εθνική επέτειος της ελληνικής επανάστασης του 1821 και ταυτόχρονα η γιορτή του Ευαγγελισμού, βρίσκει όλους τους Έλληνες κλεισμένους μέσα στα σπίτια τους, σε κατάσταση υποχρεωτικού εγκλεισμού ή αλλιώς καραντίνας. Έτσι ούτε οι παρελάσεις  και οι γιορτές των μαθητών στα σχολεία έγιναν, ούτε ποιήματα και τραγούδια ακούσαμε, αλλά ούτε και παραδοσιακούς χορούς χορέψαμε.

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020

"Φύγε" της Εύας Κουλιαρίδου


Μίλα μου πού να σε βρω 
Τώρα πού ‘χεις φύγει  
Ήμουν για σένα λίγη
έφυγες πως να  χαρώ

Στο κορμί αφήσου
Να μπω πάλι για να ζήσω
Τη ζωή πίσω  ν’ αφήσω 
Το νέκταρ  των Θεών σου

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2020

"Ένα διαφορετικό μεταφυσικό φαινόμενο" της Ηλέκτρας Τζωρτζάκη


    Πρόσωπα έργου  
                     Βιολέτα(17 χρονών)
                     Μητέρα Βιολέτας(40χρονών)
                     Δασκάλα χορού Βιολέτας(42 χρονών)
                                
 Η σκηνή διαδραματίζεται σε μια σχολή χορου

(Σιγοπαίζει η μουσικη της λίμνης των κύκνων. Η μητέρα της Βιολέτας και η Βιολέτα βρίσκονται έξω από την είσοδο μιας σχολής χορού)  

Μητέρα Βιολέτας: (στην νοηματική και δυνατά) Όλα καλά θα πάνε αγάπη μου. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...