Μήπως ήρθε η ώρα να γράψεις τη δική σου ιστορία;

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019

Αποφοίτηση φοιτητών Tabula Rasa 2019


Παρακολουθήστε την αποφοίτηση των σπουδαστών του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής "Tabula Rasa" για το 2019.

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2019

"Αριστείδης Παγκρατίδης, Τα τελευταία λόγια ενός μελλοθάνατου" της Στεφανίας Καββαδά


«Ονομάζομαι Αριστείδης Παγκρατίδης, οι –ελάχιστοι- φίλοι μου συνηθίζανε να με φωνάζουνε Άρη, τώρα όλοι με φωνάζουνε δράκο, δράκο του Σεικ Σου.

Με λένε δράκο, όπως τα τέρατα στα παραμύθια που πετάνε φωτιά από το στόμα και σκοτώνουν, μου λένε πως και ‘γω σκότωσα, αρνούμαι να το πιστέψω, ντρέπομαι τη μάνα μου, τη μανούλα μου, που λένε το γιος της τέρας.

Όταν θα πεθάνω, ο τελευταίες κουβέντες που θα πω θα είναι για αυτήν…


Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2019

Η σπουδάστρια της σχολής μας Ειρήνη Πετράκη, συμμετέχει ως βοηθός σκηνοθέτης στο θεατρικό έργο «Θεσμοφοριάζουσες»


Η σπουδάστρια του τμήματος υποκριτικής της σχολής μας Ειρήνη Πετράκη, συμμετέχει ως βοηθός σκηνοθέτης στο θεατρικό έργο «Θεσμοφοριάζουσες» που θα παρουσιαστεί στο Από Μηχανής θέατρο από τις 16 Ιουνίου μέχρι τις 14 Ιουλίου. Επίσης συμμετέχει στα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης.


Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019

“Μια σαπουνόφουσκα για την νεράιδα Φρέζια” της Ελίνας Σταμπουλή


Μία φορά και έναν καιρό, ούτε και εγώ ξέρω πότε ακριβώς, ήταν μία μικρή Λουλουδένια νεράιδα που την έλεγαν Φρέζια. Ζούσε στο δάσος μαζί με τις αδερφές της, τις Λουλουδένιες νεράιδες. Όλες κρατούσαν ένα ραβδί που έμοιαζε με λουλούδι και είχε ανοιξιάτικες δυνάμεις, δηλαδή πολύ δυνατές. Οι ημέρες κυλούσαν όμορφα και χαρούμενα μέχρι που κάποια μέρα η μικρή νεράιδα Φρέζια σταμάτησε να κάνει μπάνιο. Αυτό ήταν κάτι πάρα πολύ κακό για τις νεράιδες, που πάντα μοσχομύριζαν και έλαμπαν από καθαριότητα.
“Μα πού ακούστηκε αυτό; Βρόμικη νεράιδα; Δεν γίνεται!” είπαν όλες οι νεράιδες μαζί στη μικρή τους αδερφή

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2019

"Πάλη ζωής θανάτου (αηδόνι και γεράκι)" της Νίκης Σκουτέρη


“Η ματιά σου μαύρη και γερακίσια
μες στα φυλλώματα, ψηλά στον αιθέρα.
Το ξέρω, το νιώθω πως με θωρείς
και περιμένεις την κατάλληλη στιγμή,
στιγμή ν’ αποφασίσεις
εμένα να σιωπήσεις

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

"Ευτυχία" της Ευτυχίας Χαλκιά


«Ευτυχία ξύπνα. Είναι η μέρα σου σήμερα. Σημαιοφόρος και πάλι. Πρόσεχε όμως, είναι βαριά η σημαία για ένα κοριτσάκι 11 χρονών, θυμάσαι την προηγούμενη φορά, δυσκολεύτηκες» είπε γλυκά η μαμά.
«Καλημέρα μαμά, ξύπνια είμαι. Τα γάντια μου, πού είναι τα άσπρα γάντια;»
«Δίπλα σου είναι Ευτυχία, τα τακτοποίησες χθες το βράδυ».

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

"Μητέρα" της Ευαγγελίας Πέτρογλου


Άνοιξα τα μάτια μου απότομα. Το φως του ήλιου εισχώρησε ύπουλα από το παντζούρι. Κοίταξα το ταβάνι, μοναδικό μου σύντροφο σε αυτό το δωμάτιο. Πόσο καιρό είμαι κλεισμένη εδώ; Ένα μήνα; Ένα χρόνο; Δεν έχω ιδέα. Το μόνο που ξέρω είναι ότι κάθε μέρα πρέπει να τη φροντίζω. Την ακούω να με φωνάζει, να με αναζητά. Κάθεται συνέχεια στην ίδια θέση στο σαλόνι, μέρα νύχτα. Η στριγκιά φωνή της με τρελαίνει. Μόνο τη νύχτα βρίσκω λίγη ησυχία. Μόνο τότε ανακουφίζομαι. Από το λυκαυγές νιώθω τον φόβο να εμφιλοχωρεί μέσα μου. Και όσο οι αχτίνες του καταραμένου ήλιου χτίζουν την κυριαρχία τους στον ουρανό, τόσο εγώ παρακαλώ το σκοτάδι να γεμίσει τον κόσμο με την παρουσία του.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...