«Το ποδήλατο» του Μανώλη Πιπεράκη

Μπροστά σε ένα τοίχο/αυλή/είσοδο σπιτιού, βρίσκεται ένα παιδί με ένα πλακάτ, που λέει: ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Δίπλα του ένας μεγάλος με ένα άλλο πλακάτ, που λέει: ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Ακούγονται χριστουγεννιάτικα τρίγωνα και κάλαντα:

-Άγιος Βασίλης έρχεται α-πό από την Καισαρεία…

(Η φωνή σταματάει απότομα, και ακούγεται το παιδί να λέει.:)

-Παιδί: Παππού, παππού, άκουσες; έρχεται, λέει, ο Άγιος-Βασίλης· από την Καισαρεία

-Μεγάλος: Ναι παιδί μου, το άκουσα. Έρχεται, όπως και κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, από τα βάθη της Μικράς Ασίας. Και μας φέρνει τα δώρα του. Παιχνίδια, ρούχα στα παιδιά, φάρμακα στους μεγάλους, και ό,τι άλλο μπορεί να μας εξασφαλίσει, από αυτά που χρειαζόμαστε. Ό,τι μπορέσει, δηλαδή!

-Παιδί: Παππού, εγώ θα ήθελα ένα καινούριο ποδήλατο, γιατί αυτό που έχω μου πέφτει μικρό, τώρα πια. Αλλά, - γίνεται να του πούμε να φέρει και λίγα χρήματα σε κάποια παιδιά στο σχολείο, που δεν έχουν να αγοράσουν ένα σάντουιτς; Πώς να παίζω εγώ το ποδήλατο όταν τα άλλα παιδιά πεινάνε; Που να τη βρω την όρεξη για παιχνίδι;

«Πρωτοχρονιά δίχως Άη Βασίλη» της Ελίνας Σταμπουλή

- Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ! Τι θα γίνει τώρα; Γιατρός… Τι να τον κάνω τον γιατρό; Κοτζάμ Άγιος, να μην μπορώ να περπατήσω; Νά 'μαι  τώρα ....χριστουγεννιάτικα καθισμένος στη μπερζέρα με το πόδι πάνω στο σκαμπό. Κάτσε να σηκωθώ και θα δείτε! Δεν ξέρετε τι σας γίνεται! Άκου γιατρός…

Πιο πέρα είναι τα ξωτικά που συνομιλούν και ακούγεται ένα ψιθύρισμα έντονο.

- Σας ακούω !!!! Λέτε να μην  μπορώ να σηκωθώ;

- Όχι Άγιε Βασίλη....  και ξανά ο ψίθυρος

- Θα σηκωθώ, με περιμένουν τόσα παιδιά. Θεέ μου, βαλε το χέρι σου.

«Άη Βασίλης κυνηγός ταλέντων» της Γεωργίας Μαρίνου

Αναρωτηθήκατε ποτέ τι είναι ο Άγιος Βασίλης; Ξέρω όλοι σας τον έχετε στο μυαλό σας ως ένα παχουλό γεράκο με κόκκινη στολή. Τι άλλο; Λατρεύει τη βασιλόπιτα, τα μπισκότα, το γάλα και γενικώς οποιαδήποτε άλλη λιχουδιά.  Αλήθεια είναι. 

Τι άλλο ξέρουμε γι’ αυτόν;  Εργάζεται για την κόκα- κόλα χρόνια τώρα. Αλλά μόνο τα Χριστούγεννα. Τα κατοικίδια του είναι τάρανδοι, με αρχηγό τους τον Ρούντολφ. Σωστά; Κάθε χρόνο όλοι μαζί κάνουν μακρινά ταξίδια για να φέρουν δώρα σ’ όλα τα παιδάκια του κόσμου.

Ποιος από σας έχει δει τον Άγιο; Ελάχιστοι είμαι σίγουρη. Ακόμα κι εγώ που είμαι νεράιδα και δουλεύω στο εργοστάσιο του ζήτημα να τον έχω δει δύο φορές.  Στο εργοστάσιο λοιπόν, όπου φτιάχνουμε όλα τα παιχνίδια, δουλεύουμε ξωτικά, καλικάντζαροι, νάνοι και νεράιδες.  Είναι ωραία εκεί, ο καθένας εκφράζει το ταλέντο του. Γιατί όλοι μας έχουμε ένα ταλέντο κρυμμένο μέσα μας. Ξέρετε πως μπορούμε να το ανακαλύψουμε; Με το να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να παλέψουμε γι’ αυτό.

«Η μπουγάδα του Άη Βασίλη» της Στρατονίκης Καλφοπούλου

Γεια σας! Καλά Χριστούγεννα! Το πόσο χαίρομαι που σας βλέπω, δε φαντάζεστε! Παραλίγο και δεν θα ερχόμουν απόψε εδώ. Ας είναι καλά τα παιδάκια όλου του κόσμου που με αγαπάνε και με βοήθησαν αμέσως μόλις τους ζήτησα βοήθεια. 

Ξυπνάω που λέτε χθες το πρωί -όλο χαρά που επιτέλους ήρθαν οι γιορτές- και στη σκέψη ότι τα παιδάκια από τώρα περιμένουν τα δώρα τους, βγάζω τη στολή μου από την ντουλάπα, να τη σιδερώσω. Έτσι όπως τη σιδερώνω, ανακαλύπτω πως είναι λερωμένη από πέρσι κι έτσι αναγκάζομαι να την πλύνω. Αν και δεν είμαι καθόλου καλός στην μπουγάδα, τη βάζω στο πλυντήριο και περιμένω. Εντωμεταξύ φτιάχνω ένα ζεστό τσάι, κάθομαι στο γραφείο μου δίπλα από το αναμμένο τζάκι και ρίχνω μια τελευταία ματιά στη λίστα με τα δώρα. Όλα έτοιμα. Όλα στην εντέλεια. Ήρθε και η ώρα να απλώσω τη στολή.

«Όταν ο Άγιος Βασίλης πέρασε απ’ το δικό μου σπίτι» της Δανάης Δημητρακοπούλου

Η πιο όμορφη εποχή του χρόνου. Το τραγουδούν σε όλο τον κόσμο και το τραγουδώ κι εγώ. Δηλαδή… το τραγουδούσα. Ήμουν ερωτευμένος με αυτή την εποχή, όλα της, όλα της τα λάτρευα. 

Τα φώτα έκαναν τον δρόμο πιο όμορφο, η διάθεση φαινόταν αλλαγμένη στα πρόσωπα του κόσμου και δεν καταλάβαινα. Δε μπορούσα να χαμογελάσω μαζί τους, να γιορτάσω και να τραγουδήσω. Δε μπορούσα να ερωτευτώ τη γιορτή των Χριστουγέννων. Όχι πια.  

«Η κατάρα του Άη Βασίλη» του Ιορδάνη Σεφεριάδη

ΒΑΣΙΛΗΣ: Τι γελάθ ρε μαλάκα; Πού το βρίθκεις το αθτείο; Εγώ θου λέω τον πόνο μου και ‘θύ γελάθ; Τριανταπέντε χρόνια τώρα προθπαθώ να βγάλω άκρη με τη δωή μου και να διορθόθω το λάθοθ ενόθ γραμματέα θτο ληξθιαρχείο Κωνθταντινουπώλεως που όταν πήγε ο προ παππούθ μου να δηλώθει τον νεογέννητο γιο του αντί για Αγγιούθ τον γράψθανε Άγιοθ.

«Υπάρχω ή δεν υπάρχω» της Βίκυς Ντζούφα

ΑΗ Β:    Τέλος! Δεν πρόκειται να ξανακάνω ψυχανάλυση. Δε μου κάνει καλό. Με εκνευρίζει. Ακούς εκεί. Πας στον ψυχίατρο να νιώσεις καλύτερα και τελικά σε κάνει να νιώθεις χειρότερα. Και να φανταστείτε ότι πήγα με τις καλύτερες διαθέσεις. Φουλ στα θετικά βάημπς.  Πάω που λέτε, ανοίγω την πόρτα. Μια φάτσα  ξινή, μου χαμογελάει με ένα χαμόγελο  τέτοιο...και μου λέει καθίστε. Σε μια τόση δα καρεκλίτσα. Που να χωρέσω;

«Ο εξωγήινος Άη Βασίλης» της Χαρούλας Κουβατσέα

Ο Φίλιπ δεν μπορούσε να πιστέψει ότι το όνειρο του γινόταν επιτέλους πραγματικότητα. Δύο μήνες σχεδίαζε αυτό το ταξίδι μαζί με τους γονείς του. Ήθελε απελπισμένα να τους αποδείξει ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει. Ο Άγιος Βασίλης είναι εξωγήινος. Κι αυτό θα το κατάφερνε μόνο αν τους έπειθε να επισκεφτούν το σπίτι του στη Λαπωνία. Μετά από πολύ επιμονή, υπομονή κι ένα κατεβατό από επιχειρήματα, κατάφερε να τους πείσει να πάνε στη Λαπωνία τα φετινά Χριστούγεννα. 

Οι γονείς του Φίλιπ κοιμόντουσαν στο διπλανό δωμάτιο. Ο ίδιος ήταν αδύνατο να κοιμηθεί. Η αγωνιώδης ανυπομονησία του, τον είχε κάνει να μην μπορεί να σταθεί ούτε λεπτό. Κουνούσε τα πόδια του συνέχεια, τιναζότανε από το κρεβάτι του κάθε τρεις και λίγο, κολλούσε το αυτί του στον τοίχο που χώριζε το δωμάτιο του από το δωμάτιο των γονιών του για να σιγουρέψει τις βαριές, πνιχτές ανάσες τους από το βαθύ, ατάραχο ύπνο τους. Δεν έπρεπε να γίνει αντιληπτός όταν θα έφευγε από το δωμάτιο για να πάει να συναντήσει τον Άγιο Βασίλη. Ήξερε πολύ καλά, ότι έπρεπε να τον συναντήσει νύχτα. Μόνο τότε μπορούσε να αποκαλυφθεί η αληθινή του ιδιότητα.

«Αν ο Άη Βασίλης ήταν Έλληνας» της Ιωάννας Αποστολάκου

(Γύρω στα 40, φορώντας  κόκκινο παντελόνι, άσπρη μπλούζα ή πουκάμισο. Το μαλλί ελαφρώς ατημέλητο και τα μούσια του μελαχρινά. Του λείπει το ένα παπούτσι. Το κινητό του είναι τελευταίας τεχνολογίας και δεν ξέρει να το χειρίζεται).

 

(Είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι με μία κουβέρτα σκεπασμένος. Χτυπάει το ξυπνητήρι, πατάει αναβολή. Ξαναχτυπάει το ξυπνητήρι, ξαναπατάει αναβολή. Έπειτα από λίγη ώρα ακούγεται ένα δυνατό χασμουρητό).

Πωωω πέρασε πάλι η ώρα. Για να δω. (ψάχνει το κινητό)

Τι ώρα πήγεεε; 11; Πωω δεν θα προλάβω τίποτα να κάνω πάλι. Αα ρε Βασίλη, πως σε πήρε πάλι έτσι ο ύπνος; Και αν είναι να μην προλάβω τίποτα, βρε δεν ξανακοιμάμαι; (γυρνάει από την άλλη).

 

Άσε θα σηκωθώ να πιω καφέ να κάνω και κανένα τσιγαράκι μπας και ανοίξει το μάτι μου, ούτε τη μύτη μου δεν βλέπω.. Τι το ‘θελες τώρα στα γεράματα το ξενύχτι; (ξεσκεπάζεται).

Καλά το παπούτσι μου πού πήγε πάλι; Κάθε φορά το ίδιο πράγμα συμβαίνει. Μάλλον το γούστο μου αρέσει στον σερβιτόρο. Δεν εξηγείται διαφορετικά. (σηκώνεται, ανάβει τσιγάρο και κάθεται σε μια καρέκλα)

 

Για να δούμε τι έχουμε να κάνουμε. (ανοίγει το κινητό, τραβάει τζούρα). Μα καλά πώς λειτουργεί αυτό το πράγμα;

Όχι facebook, ούτε viber. Μήπως να ανεβάσω καμμιά σέλφι; Όχι μωρέ χάλια είμαι. Οι σημειώσεις μου πού είναι;

Α! τις βρήκα!

4.000.000 δώρα ακόμα και ούτε μία μέρα στην διάθεσή μου;

Μα καλά πώς πέρασαν έτσι οι μέρες;

Να δούμε τώρα πώς θα πάρω όλα αυτά τα δώρα; Πώς θα σηκώσω τόσα λεφτά;  Αυτά τα capital controls μας έχουν πεθάνει. Γίνε άγιος λένε να δεις καλό. Τι καλό; (Παύση)

Έλα, ξεκόλλα. Έχεις τόσες δουλειές να κάνεις.

Άντε τώρα να ντυθώ, να μπλέξω στην κίνηση, να περιμένω στην ουρά στο ATM. Και πόσα λεφτά θα σηκώσω; Τίποτα πάλι. Σιγά μην φτάσουν. Πωπω τι θα κάνω;(άγχος)

Τώρα όμως  που το ξανασκέφτομαι, δώρα μπορούμε όλοι μας να κάνουμε δίχως να ξοδέψουμε λεφτά. Πάντα υπάρχει κάτι να δώσουμε σε κάποιον άλλον. Κάτι που εμείς έχουμε βαρεθεί. Κάτι που εμείς δεν χρειαζόμαστε πια. Αυτό θα κάνω λοιπόν. Πάω να ψάξω στην ντουλάπα.. Πάω να το πω σε όλη τη γειτονιά! (τρέχει με το ένα παπούτσι φορεμένο)

~~~~~~~~~

Το κείμενο δραματοποιήθηκε για τις ανάγκες της φιλανθρωπικής παράστασης "Ο Άγιος Βασίλης φέτος έρχεται με... λεωφορείο" που έγινε στις 20  Δεκεμβρίου 2015.

Κείμενο: Ιωάννα Αποστολάκου.
Σκηνοθεσία: Αναστασία Καββαδία Καμπάνου.
Ερμηνεύει: Στάθης Γεωργόπουλος. 

Υπεύθυνη σκηνοθεσίας: Ζένια Χρυσανίδου

Λογοτεχνική επιμέλεια: Αντιγόνη Πόμμερ

Οργάνωση παραγωγής: Παναγιώτης Καποδίστριας

Ευχαριστίες στους Χάρη και Βαγγέλη Λαζαρόπουλο, από την ομάδα «Παλαιά Ελληνικά Λεωφορεία», για την ευγενή παραχώρηση λεωφορείων της συλλογής τους, για τους σκοπούς της φιλανθρωπικής παράστασης.

Παραγωγή
Εργαστήρι δημιουργικής γραφής Tabula Rasa
http://www.tabula.gr

Στις 20  Δεκεμβρίου 2015, στο αμαξοστάσιο Ερμού και Πειραιώς, στον Κεραμεικό, μέσα σε σταθμευμένα λεωφορεία παλαιού τύπου, δόθηκαν παραστάσεις από τους σπουδαστές του τμήματος Υποκριτικής, σε κείμενα και σκηνοθεσία των σπουδαστών των τμημάτων Δημιουργικής Γραφής και Σκηνοθεσίας, αντίστοιχα.

Οι πρωτοποριακές παραστάσεις, έγιναν μέσα στο λεωφορείο του Άγιου Βασίλη, με ένα δωράκι για τα παιδιά από τα «Παιδικά Χωριά SOS», αντί εισιτηρίου.