"Είναι αυτός...;" της Μαρίνας Πλούμπη

Κοίταξε στον καθρέφτη και αντίκρισε τη γυναίκα με το αριστοκρατικό νυφικό. Το είχε επιλέξει μέσα σε εκατοντάδες άλλα. Απλό, αρχοντικό, σεμνό. Ήταν ο εαυτός της. Ήταν αυτό ακριβώς που έψαχνε. Αυτός που θα στεκόταν στο πλευρό της όμως, είναι αυτό που έψαχνε; Η σκέψη αυτή τη βασάνιζε. Σκεφτόταν τι θα γινόταν εάν δε χώριζε με το Παύλο. Τον μεγάλο της έρωτα. Εκείνον που την έμαθε πως για να αγαπήσεις και να αγαπηθείς πραγματικά, πρέπει να είσαι ο εαυτός σου, πως πρέπει να εκτεθείς. Και εκτέθηκε. Άνευ όρων. Αγάπησε και αγαπήθηκε. Πολύ.

“Όταν θέλει η νύφη…” της Σταυρούλας Τσούτσα

Έκλεισα το κινητό, κοίταξα τους συγγενείς και φίλους που ήρθαν να ετοιμάσουν τη νύφη, άρπαξα την τσάντα μου και έτρεξα προς την πόρτα. Συνήθως κινούμουν στους χώρους απαρατήρητη, μπορούσα να ξεφεύγω χωρίς να με παίρνει χαμπάρι κανείς, κάτι που αποδείχτηκε ιδιαίτερα χρήσιμο στη ζωή μου. Δεν ήμουν ούτε ψηλή, ούτε κοντή, ούτε αδύνατη, ούτε χοντρή, ούτε ακριβώς ξανθιά ούτε ακριβώς καστανή, ούτε όμορφη ούτε άσχημη. Μετριότης μετριοτήτων τα πάντα μετριότης. Κανείς δεν με πρόσεχε και έτσι την κοπανούσα εύκολα από χώρους που δεν με εξέφραζαν, από την τάξη, τις βαρετές φιλικές συγκεντρώσεις, τα σεμινάρια στη δουλειά…. Σήμερα όμως δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο, έτσι απλά. Βλέπεις, η νύφη ήμουν εγώ.

"Μια αναλυτική ματιά στο γραφικό χαρακτήρα της Μέριλ Στριπ" της Αναστασίας Καμπάνου Καββαδία

Η Μέριλ Στριπ (22/6/1949- ) μεγαλώνει μαζί με τα δύο αδέλφια της στο Νιου Τζέρσεϊ σπουδάζει δραματική τέχνη στο κολέγιο Βάσαρ, Ντάρτμουθ, Γέηλ και το 1971 συμμετέχει στις πρώτες τις θεατρικές παραστάσεις. Το 1976 στο κάστινγκ για την ταινία Κινγκ Κονγκ ο παραγωγός Ντίνο ντε Λαουρέντις λέει «Είναι άσχημη. Γιατί μου έφερες αυτό το πράγμα;». 

Δύο νέα παραμύθια από την σπουδάστριά μας Δέσποινα Φίλιου

H σπουδάστρια του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, Δέσποινα Φίλιου μόλις εξέδωσε τα δύο νέα της παραμύθια, «Το χάρτινο ανθρώπάκι» και «Το δάσος της αγάπης», από τις εκδόσεις «Οσελότος»
 

"Λαβύρινθος" της Καλλιόπης Κούση

Είναι πρωί. Ανοίγω τα μάτια. Με έκπληξη ανακαλύπτω ότι το περιβάλλον γύρω μου δεν είναι γνώριμο. Βρίσκομαι σε ένα άγνωστο μέρος. Γύρω μου υψώνονται πολύ υψηλοί τούβλινοι αδιαπέραστοι τοίχοι. Βγάζω ασυναίσθητα μια κραυγή. Κανένας δεν είναι εκεί για να την ακούσει. Τι είναι αυτό το μέρος; Που βρίσκομαι; Ω, Θέε, είναι ένας τεράστιος λαβύρινθος.

Το βλέμμα μου τρέχει, και ξαφνικά το μάτι μου παρατηρεί μία ταμπέλα. Η ταμπέλα γράφει: Έχετε μια ώρα. Μην αγγίξετε τους τοίχους. Μόνο μια ώρα. Μια ώρα για τί; Να βγω απο εδώ μέσα; Να βρω μια έξοδο, τί; Ή θα γίνει κάτι απρόσμενο; Και χωρίς να ακουμπήσω στους τοίχους. Και με μόνα στοιχεία αυτά και τίποτα άλλο πιο διαφωτιστικό.

1o βραβείο παραμυθιού για την σπουδάστριά μας, Χριστίνα Κωνσταντουδάκη

H σπουδάστρια του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, Χριστίνα Κωνσταντουδάκη, μας έκανε υπερήφανους με το 1ο βραβείο συγγραφής παραμυθιού, στον λογοτεχνικό Διαγωνισμό των εκδόσεων Βιβλιοσκοπίο.

Το παραμύθι της με τίτλο «Το αρχηγείο» είναι ένα παραμύθι για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας. Ένα παραμύθι για τις αδελφικές σχέσεις, την αχαλίνωτη φαντασία των παιδιών και για μεγάλους που δεν ξέχασαν πως να είναι μικροί.

"Τερέζα" της Χριστίνας Στεφανίδου

ΤΕΡΕΖΑ – ΣΕΛ 42 – ΦΡΕΝΤΥ  ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 1997

Ήταν τρελό που είχα πάει και ήταν το ίδιο τρελό τώρα που ήθελα να φύγω. Ακόμα θυμάμαι τα λόγια του θείου μου που με παρότρυνε ότι θα μου κάνει καλό ο εγκλεισμός μου σε αυτό το νοσοκομείο.

- Τερέζα, είναι το καλύτερο που έχεις να κάνεις! Εγώ και η θεία σου θα φροντίσουμε όλες τις εκκρεμότητές σου και σύντομα θα έρθουμε να σε επισκεφθούμε, μου είχε δηλώσει.