Σεμινάριο Special Effects

Ελάτε να ανακαλύψουμε τα μυστικά και τα υλικά των σπέσιαλ εφέ που χρησιμοποιούνται από διάσημες ταινίες τρόμου, περιπέτειας, φαντασίας και να μπούμε όλοι μαζί στον μαγικό κόσμο των αληθοφανών παραλλαγών και μετατροπών.
 

Μάθετε πως μπορείτε να μετατρέψετε κάποιον σε γέρο ή γριά, πως είναι το μακιγιάζ ενός τραυματισμένου από σφαίρα, πως δείχνει αληθινό ένα καμένο δέρμα, πως γίνεται η τεχνική για ένα κομμένο δάχτυλο και πολλά πολλά ακόμη που όλοι βλέπουμε σε ταινίες και θέλουμε να μάθουμε πως γίνονται.

Σεμινάριο υποκριτικής: Κωμωδία, με το Δημήτρη Μενούνο

Αρκετές φορές έχουμε αναρωτηθεί, ως ηθοποιοί, πως θα καταφέρουμε να προσεγγίσουμε έναν κωμικό ρόλο, αν θα καταφέρουμε να τον αποδώσουμε σωστά και αν εν τέλει θα είμαστε όσο κωμικοί πρέπει.

Το συγκεκριμένο μάθημα θα ασχοληθεί με την κωμωδία και ολους εκείνους τους τρόπους κατανόησης και προσέγγισης. Θα ανακαλύψουμε τα «πώς», «τι» και «γιατί» της κωμωδίας, όπως και όλους εκείνους τους δρόμους που κάθε ηθοποιός καλείται να εξερευνήσει όταν ασχολείται με την κωμωδία: Ρυθμός, εκφραστικά μέσα, κατανόηση κειμένου, διαδραστικότητα.

Νέο σεμινάριο σκηνοθεσίας θεάτρου, με την Ελένη Τζώρτζη

Σκοπός του σεμιναρίου είναι να φέρει τους σπουδαστές κοντά στον ρόλο του σκηνοθέτη, στις ανάγκες αλλά και τις ευθύνες του. Οι σπουδαστές θα γνωρίσουν τα βήματα που ακολουθεί ένας σκηνοθέτης από την επιλογή του θεατρικού έργου έως το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης. 

Το σεμινάριο αυτό απευθύνεται σε όσους θέλουν να έχουν μία πρώτη επαφή με το πώς οργανώνεται μία σκηνική πράξη . 

Δεν είναι απαραίτητες προηγούμενες γνώσεις, αλλά σίγουρα είναι απαραίτητη η φαντασία και η όρεξη για να δημιουργηθεί ένας σκηνικός κόσμος που θα γοητεύσει, θα προβληματίσει και θα διασκεδάσει.

Νέο σεμινάριο υποκριτικής: Χτίζοντας ένα ρόλο!

"Η ηθοποιία είναι η απόδειξη της ρευστότητας της ψυχής. Η χειροπιαστή απόδειξη ότι η φαντασία είναι τόσο δυνατή ώστε να αλλάζεις την εμφάνιση και τα συναπτόμενα του πεδίου ενέργειας που είναι ο άνθρωπος”.

Μίνως Βολανάκης

Πώς δημιουργείται ο διαφορετικός χαρακτήρας (ρόλος) που πρέπει να υποδυθούμε κάθε φορά στο θέατρο, ώστε να μην “παριστάνεται”, αλλά να παρίσταται; Πως συγκροτείται σε “αληθινό πρόσωπο” με τον συνδυασμό πνεύματος, ψυχής και σώματος; Πως ο γραπτός λόγος μετουσιώνεται σε δράση και ζωή; Πως γίνεται ορατό το αόρατο και υλικό το άυλο;

Τις βασικές αρχές αυτής της διαδικασίας (που για έναν ηθοποιό δεν σταματά ποτέ) θα προσεγγίσουμε μέσα από το συγκεκριμένο μάθημα.

" Η κάμαρα με τα μυστικά" της Ευαγγελίας Θεοδωρίδου

''ΜΗ σκεφτείς ποτέ σου να με αναζητήσεις! Θα σε βρίσκω πάντα εγώ''. Αυτό έλεγες κάθε φορά που έφευγες και με άφηνες πίσω, γερμένη πάνω στη μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου μου, να κοιτάζω τη σκοτεινή φιγούρα σου να απομακρύνεται και να χάνεται μέσα στο σκοτάδι. Και εγώ έμενα εκεί, πάντα εκεί, να κρατάω το φανάρι που φώτιζε τα βήματά σου, μέχρι αυτά να σβήσουν στο τέλος του διαδρόμου. Ήξερα πολύ καλά τι θα γίνει μετά. Ο ήχος μιας πόρτας που άνοιγε θα έσκιζε τη νύχτα στα δύο και το γύρισμα ενός κλειδιού στην κλειδαριά θα δήλωνε πως πάλι είχες χαθεί.

"Η δικιά μου φυλακή" της Αγαθονίκης Τσιάκαλου

Στο σαλόνι επικρατούσε ησυχία και ο θόρυβος απέξω έκανε την Νεφέλη να φαντάζει πως εκεί είναι ο παράδεισός της, η ελευθερία της αλλά και η φυλακή της ταυτόχρονα. Ανοιγόκλεισε τα βλέφαρά της και πήρε μια βαθιά ανάσα. «Τώρα ηρέμησα» σκέφτηκε και ένα χαμόγελο χαράκτηκε στο πρόσωπο της. Άφησε το αιματοβαμμένο μαχαίρι που κρατούσε στον πάγκο της κουζίνας και έπλυνε τα χέρια της. Αίμα κυλούσε από τα χέρια της και οι κινήσεις της ήταν μηχανικές σχεδόν ρομποτικές. Έπειτα πήρε το μαχαίρι και το έπλυνε σαν να ήταν ένα μαχαίρι που λερώθηκε από βούτυρο και έπρεπε να καθαριστεί. Το στοίβαξε μαζί με τα άλλα μαχαίρια και καθάρισε όλη την κουζίνα της όπως έκανε κάθε πρωί.

"Στίγματα" του Αργύρη Γιαμάλογλου

Πειραιάς 1964. Κορυδαλλός. Χωματόδρομοι, γειτονιές, σπιτικές μυρωδιές. Ένα μικρό ποτάμι χωρίζει την πόλη στα δύο. Καλοκαίρι. Αφόρητη ζέστη. Το χώμα καίει, μικρά παιδάκια κλωτσάνε μια ξεφούσκωτη μπάλα στην αλάνα απέναντι από το μοναστήρι. Η Ιερά Μονή της Αγίας Μαρίνας. Μεγαλόπρεπη και επιβλητική. Το στολίδι της πόλης.

Η οικογένεια Θεοχάρη έχει μόλις φτάσει από τη Θεσσαλονίκη. Έκαναν ένα πολύ μακρύ ταξίδι αλλά δεν είχαν άλλη λύση. Απελπισμένοι. Φτωχοί. Κουβαλάνε ένα μεγάλο βάρος, ένα φορτίο ασήκωτο στις πλάτες τους. Η Βασιλική και ο Γεράσιμος, 10 χρόνια παντρεμένοι και τα τρία τους παιδιά ο Γιώργος 11 ετών, ο Νίκος 9 ετών και ο μικρός Κωστάκης 8 ετών. Μαζί τους και η πολυαγαπημένη τους γιαγιά, μητέρα της Βασιλικής, η Παγώνα. Φιλοξενούνται στο σπίτι της Σοφίας, αδερφής της Βασιλικής.