"Οι τελευταίες σκέψεις μίας κότας πριν τη σφαγή" της Αναστασίας Παπά

Πώς να κρύψω την γύμνια της ψυχής μου; Ξέρω ότι είναι τα τελευταία μου δευτερόλεπτα, θέλω να πω τόσα πολλά μα δεν έχω χρόνο, ούτε φωνή. Τα δύο τελευταία αυτά λεπτά, κακάρισα τόσο πολύ ζητώντας ικετευτικά να μην είμαι εγώ αυτή που θα νιώσει την κρύα λεπίδα στο λαιμό της, αλλά δεν μου έδωσαν σημασία. 

"7 Ζωές" της Κωνσταντίνας Δήμου στο Studio Κυψέλης

Το studio Κυψέλης παρουσιάζει την μαύρη κωμωδία της φοιτήτριας της σχολής μας, Κωνσταντίνας Δήμου.

Η οικογένεια Αναστασίου δεν διαχειρίζεται μόνο ένα πρωτοποριακό γραφείο τελετών όπου έλκει συνεχώς νέους πελάτες απογοητευμένους όχι μόνο από τη ζωή αλλά και τα γυρίσματα της μοίρας αλλα δοκιμάζει τους δεσμούς της μέσα από την σύγκρουση του θανάτου και της ζωής μέσα από απώλειες, μέρος μαθημάτων της ζωής. Ξεπληρώνοντας παλιούς λογαριασμούς αλλά και νέα ξεκινήματα προσωπικών διαδρομών. Άραγε η αγάπη ενώνει τους ανθρώπους ή απλά δύναμη της συνήθειας μέχρι ο θάνατος να χτυπήσει την πόρτα της ζωής.

Τέσσερις διαφορετικοί χαρακτήρες βλέπουν και βιώνουν την έννοια του θανάτου μέσα από διαφορετική οπτική γωνία.

"Ο λαβύρινθος" της Αφένδρας Τσιάκα

Το σώμα μου πονάει απελπισμένα. Κρύος ιδρώτας λούζει όλο μου το κορμί. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει. Νιώθω πως θα διαλυθεί αν το αγγίξω. Τα μάτια μου καίνε. Τρέμω. Κάνει κρύο. Εικόνες ξεπηδούν μπροστά μου και διαλύονται σαν σκόνη. Παλεύω να θυμηθώ, να καταλάβω. 

Γλυφάδα – Αεροδρόμιο και εκεί κάπου στη διαδρομή ένα μηχανάκι θρυμματίζει το παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου. Και εγώ αιμόφυρτη στο νοσοκομείο πάνω στο ψυχρό χειρουργικό τραπέζι να παλεύω μεταξύ ζωής και θανάτου! 

Κι όμως δεν είμαι εκεί.

Που είμαι; Μια ταμπέλα κρέμεται από μια αόρατη κλωστή και βαραίνει το στήθος μου: «Εχετε μια ώρα. Μην αγγίξετε τους τοίχους».

Διάκριση των διηγημάτων των σπουδαστών της σχολής Tabula Rasa, Γιάννη Βλάχου και Χριστίνας Κωνσταντουδάκη

Οι σπουδαστές του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής, Tabula Rasa, Γιάννης Βλάχος και Χριστίνα Κωνσταντουδάκη, μας έκαναν για άλλη μια φορά υπερήφανους με τη διάκρισή τους για τα έργα τους "Φύλλο στον Άνεμο" και "Κωδικό Όνομα" αντίστοιχα, που διαγωνίστηκαν στον 3ο Διαγωνισμό σύντομου διηγήματος με θέμα "Φθινόπωρο" που διοργάνωσε το Eyelands.

Κριτής των διηγημάτων ήταν η συγγραφέας Καίτη Στεφανάκη, η οποία θα επιμεληθεί μαζί με τον Βασίλη Χατζηβασιλείου τη συλλογή με τα διηγήματα που θα κυκλοφορήσει το επόμενο φθινόπωρο από τις εκδόσεις Παράξενες Μέρες.

"Η νύφη τό 'σκασε" του Διονύση Κακολύρη

...Ένιωσα ότι κάποιος πέρασε από δίπλα μου και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι βρίσκομαι σε δημόσιο χώρο. Οι στιγμές που διαδραματίστηκαν τα προηγούμενα λεπτά της ώρας είναι σίγουρο ότι θα με στιγμάτιζαν για όλη μου τη ζωή. Είμαι βέβαιος επίσης πως κάνεις… μα κάνεις δεν θα με πιστεύει όταν τις διηγούμαι...

Νέες προσθήκες στην ομάδα καθηγητών της σχολής Tabula Rasa και νέα σεμινάρια εαρινού κύκλου.

Από τις 5 Μαρτίου θα ενταχθούν στο δυναμικό της σχολής Tabula Rasa δύο νέοι έμπειροι καθηγητές, αναλαμβάνοντας τρία ολοκαίνουρια σεμινάρια που θα πραγματοποιηθούν κατά τον εαρινό κύκλο σπουδών 2016.

Η Ελένη Τζώρτζη με μακρά πορεία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και που σε συνεντεύξεις της δεν σταματά να μιλά για τον έρωτα που έχει με το «σανίδι», καθώς και για την ίδια την ζωή. Στη σχολή θα διδάξει "Σκηνοθεσία θεάτρου" και "Υποκριτική: Χτίζοντας ένα ρόλο". Τα συγκεκριμένα σεμινάρια απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες και στοχεύουν στη φαντασία και στην όρεξη για δημιουργία.

Το σεμινάριο "Υποκριτική: Κωμωδία" αναλαμβάνει ο Δημήτρης Μενούνος. Ένας ηθοποιός που το θέατρο γι' αυτόν λειτουργεί ως ψυχοθεραπεία και που από τότε που αποφοίτησε από τη σχολή του Θεάτρου Τέχνης δεν έχει σταματήσει να ασχολείται με αυτό που αγαπά, από το θέατρο και την τηλεόραση, μέχρι τον κινηματοφράφο, την σκηνοθεσία και την διδασκαλία.

"Η αξία της φιλίας" της Χρυσοθέμις Περδικέα

Ένα γλυκό παραμύθι, για την αξία της φιλίας.  Το σκέφτηκα πριν καιρό, το έγραψα πριν από λίγο, να το μοιραστώ με όσους πιστεύουν όχι μόνο στη φιλία αλλά και σε όσους  μπορούν να είναι και φίλοι. Πολλοί πιστεύουμε σε αυτή, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε κιόλας σωστοί, πραγματικοί φίλοι. Στη ζωή μας γνωρίζουμε συχνά κόσμο, που μας ξεγελά, αλλιώς μας φαίνονται κάποιοι  και άλλα άτομα προκύπτουν.  Δυστυχώς είμαι και εγώ από αυτά τα άτομα, που άλλους νόμιζα για φίλους και άλλοι μου στάθηκαν….  Δεν με ενδιέφερε ποτέ ένας φίλος, που στεκόταν δίπλα μου στην αποτυχία, αλλά πόσοι άντεξαν στην επιτυχία μου και την συνεχή προσπάθεια μου.   Δυστυχώς λίγος ο αριθμός… Δεν πειράζει, άλλωστε κάποτε ένας σοφός είπε, πως αν δεν μπορείς να έχεις ένα πραγματικό φίλο, τότε γίνε, φίλος, εσύ του εαυτού σου…

Σας το αφιερώνω… 

Καθίστε αναπαυτικά στον καναπέ σας, και αδειάστε το μυαλό σας, από οποιαδήποτε σκέψη.

Μια φορά και έναν καιρό λοιπόν. Ένας άντρας με το άλογο του και τον σκύλο του περπατούσαν σε ένα δάσος. Την ώρα που περνούσαν κάτω από ένα μεγάλο δέντρο, έπεσε κεραυνός και πέθαναν και οι τρεις.