Μήπως ήρθε η ώρα να γράψεις τη δική σου ιστορία;

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

1o βραβείο παραμυθιού για την σπουδάστριά μας, Χριστίνα Κωνσταντουδάκη



H σπουδάστρια του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula RasaΧριστίνα Κωνσταντουδάκη, μας έκανε υπερήφανους με το 1ο βραβείο συγγραφής παραμυθιού, στον λογοτεχνικό Διαγωνισμό των εκδόσεων Βιβλιοσκοπίο.

Το παραμύθι της με τίτλο «Το αρχηγείο» είναι ένα παραμύθι για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας. Ένα παραμύθι για τις αδελφικές σχέσεις, την αχαλίνωτη φαντασία των παιδιών και για μεγάλους που δεν ξέχασαν πως να είναι μικροί.

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

"Τερέζα" της Χριστίνας Στεφανίδου



ΤΕΡΕΖΑ – ΣΕΛ 42 – ΦΡΕΝΤΥ  ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ 1997


Ήταν τρελό που είχα πάει και ήταν το ίδιο τρελό τώρα που ήθελα να φύγω. Ακόμα θυμάμαι τα λόγια του θείου μου που με παρότρυνε ότι θα μου κάνει καλό ο εγκλεισμός μου σε αυτό το νοσοκομείο.

- Τερέζα, είναι το καλύτερο που έχεις να κάνεις! Εγώ και η θεία σου θα φροντίσουμε όλες τις εκκρεμότητές σου και σύντομα θα έρθουμε να σε επισκεφθούμε, μου είχε δηλώσει. 

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

"Εσύ ποιόν εμπιστεύεσαι τυφλά;" της Αντιγόνης Πόμμερ

Για την Diamond, τη σκυλίτσα οδηγό τυφλών που κάποιος της στέρησε τη ζωή


Κλείσε τα μάτια σου σφιχτά ή καλύτερα δέσε τα με ένα μαντίλι, ώστε να μην περνάει καθόλου φως από τα βλέφαρά σου. Βυθίσου στο σκοτάδι και μπες στη διαδικασία να ακολουθήσεις την καθημερινή σου ρουτίνα. Άπλωσε τα χέρια σου και ψηλάφισε τα αντικείμενα στο χώρο και προσπάθησε να προχωρήσεις χωρίς να κινδυνέψεις. Η ακοή σου οξύνεται. Προσπάθησε μέσα από τις άλλες αισθήσεις να νιώσεις, να δεις, να αντιληφθείς. Βγες τώρα βόλτα με τα μάτια δεμένα, κρατώντας στα χέρια σου ένα μπαστουνάκι. Προσοχή στις σκάλες, στο μετρό, στους δρόμους, στα φανάρια, στα πεζοδρόμια, στα αυτοκίνητα, στις πόρτες... στις χιλιάδες παγίδες που βρίσκονται στη διαδρομή σου. Και μετά, επιστροφή στο σπίτι.
Γιατί τη σκότωσες; Γιατί στέρησες τη ζωή μιας ψυχής; Γιατί στέρησες τον σύντροφο από έναν άνθρωπο που τον είχε ανάγκη; Γιατί του έκοψες τα πόδια; Γιατί του στέρησες την επαφή;

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

“Το βιολί της Μαρίζας” της Ευτυχίας Χαλκιά



Η Μαρίζα ήταν ένα ντροπαλό κοριτσάκι, σπάνια γελούσε και κρυβόταν στο δωμάτιο της κάθε φορά που ερχόταν κόσμος στο σπίτι. Στο σχολείο ήταν πολύ μοναχική παρά τις προσπάθειες των δασκάλων να την εντάξουν στις παρέες των συμμαθητών. Μόνο με τη δασκάλα της μουσικής είχε στενή επαφή και επιζητούσε τη συντροφιά της ακόμη και μετά το μάθημα μουσικής.

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

"Καταδίκη" του Αργύρη Γιαμάλογλου



Την ώρα που κατέβαινα από το αεροπλάνο ένιωσα ανακούφιση. Δεν έπρεπε να το δείξω. Έπρεπε να φαίνομαι σκληρός, μετανιωμένος, πικραμένος και απογοητευμένος που με είχαν συλλάβει. Και ήξερα πώς να παίξω το παιχνίδι. Χρόνια επαγγελματίας ηθοποιός. Όχι από αυτούς του θεάτρου. Απ’ τους άλλους. Της ζωής, της πραγματικότητας. Τα σκαλιά λιγόστευαν και ένιωθα τη ζωή μου σα να ξεκινάει από τώρα. Τι ειρωνεία, φυλακισμένος ελεύθερος! Τουλάχιστον πλέον είχα μόνο χειροπέδες στα χέρια μου. Τέλος τα αίματα, οι δολοπλοκίες, τα ψεύτικα χαρτιά, τα χρήματα. Τώρα μόνο χειροπέδες. Οι συνοδοί μου με μεταφέρουν στο κελί. Το προσωρινό, το βρώμικο. Αυτό που θυμίζει φυλακή και σαπίλα.


Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Masterclass: Εγκληματολογία - Η Γυναίκα Εγκληματίας



Το Σάββατο 20 Μαίου, 14:00-19:00, η Έλενα Μπολονάση θα μελετήσει την έμφυλη εγκληματικότητα, πιο συγκεκριμένα το προφίλ της γυναίκας εγκληματία. Μάθετε πώς να σχεδιάζετε το προφίλ της γυναίκας δολοφόνου και γράψτε την ιστορία της. Για ποιους λόγους φτάνει στο έγκλημα και πως αντιμετωπίζεται από τον νομοθέτη;

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

“Η οπτική ενός μεθυσμένου” της Ευαγγελίας Ντόβα



Ωραίο το μπαράκι. Μα πως βρέθηκα εδώ; Α! Ναι. Ήρθα με τα παιδιά από την δουλειά. Που πήγαν πάλι όλοι; Τι ξενέρωτοι που είναι, έφυγαν τώρα που αρχίζει το πάρτι. Όπως λέει και η Βανδή, περνώ και μόνος μου καλά, τα καταφέρνω μια χαρά. Εντάξει είναι γραμμένο για γυναίκες, όμως πάντα είχα την δυνατότητα να φέρνω τα τραγούδια στα μέτρα μου. Είμαι απίθανος ρε φίλε.

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

"Όταν ο έρωτας επικίνδυνα τυφλώνει" της Μαρίνας Πλούμπη


«Μπήκα! Είμαι σπίτι μου! Στο ολοκαίνουριο δικό μου σπίτι!» φώναζε η Μαρίνα εκστασιασμένη και χοροπηδούσε στο σαλόνι. Είχε καταφέρει μόλις στα τριάντα της χρόνια να αγοράσει ένα διαμέρισμα και μάλιστα στην αγαπημένη της περιοχή, στο Φάληρο. Ένα πρωινό σταμάτησε στο κόκκινο φανάρι ακριβώς έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας.  Περίεργη καθώς ήταν, χάζευε δεξιά και αριστερά του δρόμου και το είδε! Είδε το πωλητήριο κολλημένο στα κάγκελα της πιλοτής. Λες και κάποιος την είχε υπνωτίσει, έβγαλε αλάρμ και πάρκαρε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου. Κατέβηκε και κατευθύνθηκε προς την πολυκατοικία. Μόλις το διάβασε ήξερε ποια θα ήταν τα επόμενα βήματα της. 

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

“Θυμάμαι…” της Μαρίνας Πλούμπη



Θυμάμαι τα ανέμελα χρόνια που ήμουν παιδί. Τις αλάνες, ναι το Μαρούσι τότε είχε αλάνες, που παίζαμε με όλα τα παιδιά της γειτονιάς, αλλά και τα παιδιά της άλλης γειτονιάς. Ναι, τότε υπήρχαν γειτονιές. Ανά γειτονιά χωριζόμασταν και στα παιχνίδια μας πολλές φορές. Θυμάμαι τα παιχνίδια μας, το κρυφτό που για να μη μας βρουν κρυβόμασταν σε άλλη γειτονιά. Τόσο μακρινή που δεν ακούγαμε καν το μέτρημα και το φτου ξελεφτερία. Τα μήλα, το κουτσό, τα μολυβένια στρατιωτάκια, το σκοινάκι και ότι αυτοσχέδιο παιχνίδι μπορούσε να σκαρφιστεί ο μικρός μας εγκέφαλος. Που τώρα που το σκέφτομαι ήταν τεράστιος σε φαντασία και δημιουργικότητα! 

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

"Ο πύργος των ονείρων" της Χριστίνας Στεφανίδου



Έβαλα το κλειδί στην παλιά σκουριασμένη μεταλλική κλειδαριά και το γύρισα τρεις φορές. Ένα βουητό ακούσθηκε, σαν να άνοιξε παλιό σκονισμένο σεντούκι. Η πόρτα έτριξε και μπήκα όπως συνηθίζεται με το δεξί πόδι. Επιτέλους μετά από πολύμηνη μάχη είχα αυτό το καταπληκτικό σπίτι στην κατοχή μου.

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Masterclass: Ελληνική Γλώσσα - Πρακτικά μυστικά της γλώσσας. Κείμενα για διαδίκτυο, διαφήμιση, blogs.



Το σεμινάριο αυτό θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 13 Μαίου, 13:00-18:00, με την Αλεξάνδρα Χειμώνα και είναι σχεδιασμένο για άτομα που σκοπεύουν να δημιουργήσουν επαγγελματικά κείμενα για το διαδίκτυο (blog, διαφήμιση, social media). Oι σπουδαστές συμπληρώνουν τις γνώσεις τους πάνω στην ελληνική γλώσσα, λύνουν απορίες, διευκολύνονται σε ζητήματα λεξιλογίου, έκφρασης, ύφους. Τους δίνονται όλα τα γλωσσικά εργαλεία, προκειμένου να τα αξιοποιήσουν για την καλλιέργεια του προσωπικού τους τρόπου συγγραφής.

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

"Το αλατάκι" της Μαρίας Μποτέα


Γεννήθηκε στην Αλυκή
κι ήταν νόστιμο πολύ
Οι άνθρωποι το αγαπούσαν
μα όταν πείναγαν το κυνηγούσαν
Το φαΐ να νοστιμίσει
Τη γλώσσα τους να ευχαριστήσει
Τα μεσημέρια και τα βράδια
κρυβόταν πάντα στα σκοτάδια
Έβγαινε έξω την αυγή
μα φοβόταν τη βροχή
κι έτσι μπήκε σ’ ένα πλοίο
για να πάει στην Αφρική

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

"Αναπάντεχος επισκέπτης" της Χριστίνας Στεφανίδου




Χριστός Ανέστη! Αληθώς ο Κύριος! Ακούγονταν οι ευχές των συγχωριανών καθώς το φως από τις λαμπάδες τρεμόπαιζε. Το μικρό ξωκλήσι στεκόταν αγέρωχο στην κορυφή του βράχου και φωτιζόταν μόνο από τα φώτα των λαμπάδων και ένα μικροσκοπικό φως πάνω από την ξύλινη μπροστινή πόρτα. Η φουντωτή βελανιδιά που έστεκε δίπλα του χρόνια τώρα σκοτείνιαζε το χώρο, μην αφήνοντας πολλά περιθώρια να φωτισθεί καλύτερα.

Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

«Ήτοι μεν πρώτιστα άνθρωπος εγένετο». Νέο θεατρικό έργο για τον Κωνσταντίνο Παλίλη και την Μαρία Αποστολάτου.

Ο κόσμος έχει καταστραφεί. Πριν συμβεί αυτό, επιστήμονες έκλεισαν μια «ιδιαίτερη» ομάδα ανθρώπων σε ασφαλή περιοχή. Την ονόμασαν «Δευκαλίωνα» και είναι η τελευταία ευκαιρία για την αναγέννηση της ανθρωπότητας.

Ο απόφοιτος της σχολής μας Κωνσταντίνος Παλίλης και η σπουδάστρια Μαρία Αποστολάτου γράφουν και σκηνοθετούν το σπονδυλωτό έργο με θέμα τον άνθρωπο «Ήτοι μεν πρώτιστα άνθρωπος εγένετο»

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

"Η Σταχτοπούτα" της Αθανασίας Αλεξανδρίδη



Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα! Όμως τα παραμύθια συνεχίζονται, όπως όλοι ξέρουμε ή μπορούμε να φανταστούμε. Εγώ, λοιπόν, γνωρίζω τι έγινε μετά και γι’ αυτό θα σας πω.
Η σταχτοπούτα και ο πρίγκιπας, αφού παντρεύτηκαν και έκαναν μια φαντασμαγορική δεξίωση, ανέβηκαν πάνω στο άσπρο άλογο και έφυγαν μακριά για ταξίδι του μέλιτος. Μακριά, σε ένα μαγευτικό μέρος πέρα από τα σύνορα του βασιλείου, οπού εκεί δεν είχαν την ιδιότητα του πρίγκιπα και της  πριγκίπισσας, αλλά ήταν ένα ερωτευμένο ζευγάρι που έζησε λίγες μέρες ξεγνοιασιάς και ελευθερίας. Οι μέρες πέρασαν και το πριγκιπικό ζευγάρι έπρεπε να γυρίσει πίσω στις υποχρεώσεις του.

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Masterclass: Μακιγιάζ – Μεταμορφώσου στον πιο λαμπερό εαυτό σου με την Τζένη Άνθη



Στο masterclass αυτό, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 06 Μαΐου, 14:00 – 19:00 από την Τζένη Άνθη, οι σπουδαστές θα ασχοληθούν με τη χρωματολογία και την εφαρμογή των ανταγωνιστικών χρωμάτων στην πλήρη κάλυψη των ατελειών ενός προσώπου όπως σημάδια ακμής, κοκκινίλες και μαύροι κύκλοι – full cover make up.
Στη συνέχεια θα αξιοποιήσουμε την τεχνική της φωτοσκίασης για να κάνουμε «κοψίματα» και να βάλουμε λάμψη σε ένα πρόσωπο – face sculping.

Τέλος, θα ολοκληρώσουμε με ένα νυφικό μακιγιάζ για το 2017.

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

“Ιστορία μιας γέφυρας” της Καλλιόπης Κούση



Το πέτρινο γεφύρι φαινόταν ανέπαφο στο πέρασμα του χρόνου. Το μυστικό αυτό πέρασμα στεκόταν αγέρωχο και καμαρωτό. Ανάμεσα σε δύο κραταιούς βράχους, αποτελούσε την ένωση δύο κόσμων. Οι παλιοί μιλάγανε πολύ και εξιστορούσαν περίεργες και ευφάνταστες ιστορίες για αυτό, παρόλο που κανείς απο όλους αυτούς δεν το είχε δει πραγματικά.
Η επικρατέστερη ιστορία έλεγε, ότι το γεφύρι αυτό δεν είχε χτιστεί απο ανθρώπους, αλλά απο ξωτικά. Το περίτεχνο σχέδιο και τα σκαλίσματα πάνω του φάνταζαν εξωπραγματικά. Μόνο αυτός που γνώριζε τη γλώσσα τους και ήξερε να αποκωδικοποιήσει τα σημάδια μπορούσε να περάσει.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

“Στο βουνό” της Χριστίνας Αλεξίου



Εκείνη τη μέρα ο ήλιος έδυσε νωρίτερα. Όλοι ήξεραν τί πλησίαζε... Σε λίγο το σκοτάδι θα κάλυπτε τα πάντα. Κι εκείνοι εγκλωβίστηκαν στο βουνό και στον συγκεκριμένο λάκκο. Παγίδα; Κι εκείνος ο τύπος που τους ακολουθούσε απ' το πρωί; Πού πήγαινε και πού εξαφανίστηκε; Τώρα είχε πέσει απόλυτη σιωπή ανάμεσά τους. Δεν κοιτάζονταν μεταξύ τους. Είχαν ήδη τσακωθεί πέντε λεπτά νωρίτερα. Το ένιωθαν, θ' άφηναν τα κοκαλάκια τους εκεί. 

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

"Η λίμνη της αγάπης" του Κωνσταντίνου Σείριου



Βρήκα τον εαυτό μου μουδιασμένο, να κάθεται στην καρέκλα του αδειανού δωματίου. Θέλησα να του μιλήσω αλλά σκέφτηκα πως θα είναι πολύ απασχολημένος. Μέρα-νύχτα σκεφτόταν. Ήξερε επίσης καλά να κρύβει, την χαρά και την θλίψη βαθιά μέσα του. Είχε ακουμπήσει το κεφάλι του στην πλάτη της καρέκλας, ενώ με τα δάκτυλα του χτυπούσε το τραπέζι με ρυθμό απαλό, μελωδικό. Τον κοιτούσα αμήχανα για πολύ ώρα. Μιλιά δεν έβγαζε από το στόμα του. Μονό κοιτούσε και η σκέψη του χανόταν κάπου στο άπειρο, σε μέρη φανταστικά.

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

“Το νέο σπίτι” της Μαίρης Κάντα



«Πώς ήταν η πρώτη μέρα στο νέο μου σπίτι; Με μία μόνο λέξη, καταπληκτική. Ναι, σου λέω, ήταν όλα υπέροχα. Με συγχωρείς όμως, τώρα, πρέπει να σε κλείσω για να ετοιμαστώ. Σε λίγο θα έρθει η γειτόνισσα για καφέ. Τα λέμε.», είπα στη φίλη μου και έκλεισα το τηλέφωνο. Δεν ήθελα να καταλάβει την ταραχή μου, ούτε για το πόσο άσχημα πέρασα στο νέο μου σπίτι…

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Masterclass: Stand up comedy – Γράφοντας και παίζοντας, με την Αλέξανδρα Χειμώνα



Στο μάθημα αυτό του Σαββάτου 29 Απριλίου, 13:00 – 18:00 με την Αλεξάνδρα Χειμώνα, οι σπουδαστές θα μάθουν τις βασικές αρχές συγγραφής αλλά και υποκριτικής, προκειμένου να δημιουργήσουν έργα κωμικοσατιρικά, που δεν ρέπουν προς τη χυδαιότητα και την υποτίμηση της νοημοσύνης του κοινού. Ας μην ξεχνάμε ότι το stand-up comedy αποτελεί και  βάση για πολλά «νούμερα» της επιθεώρησης, αλλά μπορεί κάποιος να το υπηρετήσει και ξεχωριστά, αφού στις μέρες μας όλο και περισσότερα bar-theatres επιθυμούν να το εντάξουν στο πρόγραμμά τους, προκειμένου να προσελκύσουν κόσμο.  

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

"Επιστροφή στο χωριό" της Ελένης Μπλιούμη



Βραδιάζει! Ένα φως είναι ακόμη αναμμένο στη σκάλα της πολυκατοικίας, της οδού ¨Αγίου Δημητρίου 1¨, σε μια ήσυχη συνοικία της Αθήνας.

Έξω ο καιρός, ενώ έπαιζε το παιχνίδι των τεσσάρων εποχών με εναλλαγές κρύου ζέστης, αποφάσισε τελικά ότι θα ταίριαζε, Μάρτη μήνα, να ρίξει λίγους πόντους χιόνι ακόμη. Πώς θα δικαιολογούσε άλλωστε ο πολύγνωμος μήνας τη φήμη του!

Η κύρια Ελένη στην εξώπορτα της πολυκατοικίας, αφού χαιρετούσε τα παιδιά της και τα αγαπημένα της εγγόνια, τους έδινε τις τελευταίες συμβουλές, ώσπου με το καλό να φτάσουν στα σπίτια τους.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

"Τρεις ευχές" της Νατάσσας Παπαχρήστου



Τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων με επισκέφτηκε ο άγγελος μου. Ήρθε στεφανωμένος από εκτυφλωτικό φως, αέρινος και υπερφυσικός. Ευθύς ένιωσα την οικειότητα και την ασφάλεια της παρουσίας του και τον κοίταξα με τόλμη αλλά και απορία: τι ζητούσε άραγε από εμένα; Γιατί είχε επιλέξει να εμφανιστεί μπροστά μου και ειδικά εκείνη τη νύχτα; Και τότε μία απόκοσμη σκέψη αντήχησε στο μυαλό μου. 

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

"Μία αλήθεια που πονάει" της Μαίρης Κάντα

Από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου, ήθελα να μάθω. Το είχα ανάγκη. Έπρεπε να ξέρω όλη την αλήθεια. Ήταν δικαίωμα μου. Ήθελα να με γνωρίσω καλύτερα, να με αγαπήσω. Να δέσω τα κομμάτια μου. Αλλά εσύ δεν μίλαγες. Προσπαθούσες να το αποφύγεις. Ακόμα και όταν επέμενα. Ακόμα και όταν έβαζα τα κλάματα. Και σε παρακαλούσα.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

"Επικήδειος" της Ευτυχίας Χαλκιά



Ωχ, λίγο  στριμωγμένα νιώθω εδώ κι όλα αυτά τα λουλούδια πάνω μου…ας τα παραμερίσω λίγο από το πρόσωπό μου για να βλέπω καλύτερα..ναι, ναι να βλέπω καλύτερα,  40 ημέρες θα έχω αυτό το προνόμιο-οι ψυχές βλέπουν από κει ψηλά  μας μάθανε, και για 40 ημέρες είναι τριγύρω.  Μου λείπουνε βέβαια τα γυαλιά αλλά κάτι βλέπω.

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

"Μπαλαρίνα και στρατιωτάκι" της Σταυρούλας Τσούτσα



Ακούω τον μεταλλικό ήχο του κλειδιού που μπαίνει στην κλειδαριά. Γυρνάει μία, δύο, τρεις… Λατρεύω την μελωδία των γραναζιών που τρίβονται μεταξύ τους. Είναι η δικιά  μου μελωδία της Ευτυχίας. Το τραγούδι της Ελευθερίας μου. Επιτέλους θα βγω από εδώ μέσα. Και θα τον δω.


Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Ευχές απο την Tabula Rasa

Ο Θείος λόγος και η θυσία της Σταύρωσης
ας καθοδηγούν την κάθε σκέψη μας 
για να βλέπουμε πίσω με κατανόηση,
μπροστά με ελπίδα 
και γύρω μας με αγάπη! 


Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση για όλους!

Η Tabula Rasa σας περιμένει πάλι κοντά της, από 24 Απριλίου με τα ολοκαίνουρια Masterclass:
  • Σάββατο 29 Απριλίου, 13:00 - 18:00:
Stand-up comedy - Γράφοντας και παίζοντας 
με την Αλέξανδρα Χειμώνα

  • Σάββατο 06 Μαΐου, 14:00 - 19:00:
Επαγγελματικό μακιγιάζ - Μεταμορφώσου στον πιο λαμπερό εαυτό σου 
με την Τζένη Άνθη

  • Σάββατο 13 Μαΐου, 13:00 - 18:00:
Ελληνική γλώσσα - Πρακτικά μυστικά - Kείμενα για διαφήμιση & blog 
με την Αλεξάνδρα Χειμώνα

  • Σάββατο 20 Μαΐου, 14:00 - 19:00:
Εγκληματολογία - Η γυναίκα εγκληματίας 
με την Έλενα Μπολονάση


Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

“Η εξαφάνιση των δέντρων” της Μαίρης Κάντα



Μία φορά και ένα καιρό, στο κόσμο των παραμυθιών, όλοι ήταν ανήσυχοι. Στο Μαγικό Δάσος, τα δέντρα εξαφανίζονταν. Είχε πέσει κατάρα. Οι κάτοικοι του Μαγικού Δάσους, αποφάσισαν να συγκεντρωθούν για να βρουν μια λύση. Στη συγκέντρωση, κάλεσαν και τη μητριά της Χιονάτης, τη κακιά μάγισσα. Πίστευαν πως αυτή θα ήξερε πώς να εμφανίσει ξανά τα δέντρα.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Βραβεία για τις σπουδάστριές μας Αθανασία Αλεξανδρίδη και Ευαγγελία Θεοδωρίδου


Για άλλη μια φορά διαπρέπουν δύο σπουδάστριες του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, στον 1ο Διαγωνισμό παιδικού παραμυθιού της εκδοτικής εταιρίας Anima. Πρόκειται για την Ευαγγελία Θεοδωρίδου και την Aθανασία Αλεξανδρίδη με τα έργα τους "Ένα βράδυ σε ένα πάρτι" και "Επιχείρηση: πατάτα" αντίστοιχα.

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Το παιδικό παραμύθι “H γκρι πόλη» από τον Κωνσταντίνο Παλίλη και τη Μαρία Αποστολάτου

Ο απόφοιτος της σχολής μας Κωνσταντίνος Παλίλης και η σπουδάστρια Μαρία Αποστολάτου μετά την επιτυχημένη πορεία της παιδικής θεατρικής παράστασης «Η Γκρι Πόλη», που έγραψαν και σκηνοθέτησαν οι ίδιοι, αποφάσισαν να τη μεταφέρουν και στο χαρτί από τις εκδόσεις iwrite

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Masterclass: Δημοσιογραφία – Μέθοδοι παρουσίασης και κριτικής μορφών τέχνης, με τον Χάρη Λαζαρόπουλο


Σε αυτήν την ειδική ενότητα, το Σάββατο 08 Απριλίου, 14:00 – 19:00 με τον Χάρη Λαζαρόπουλο, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να μάθουν τα μυστικά για την αξιολόγηση, την παρουσίαση, την προβολή και την κριτική βιβλίων, θεατρικών παραστάσεων, κινηματογραφικών ή τηλεοπτικών παραγωγών.
Ύστερα από ενδελεχή μελέτη, θα παρουσιαστούν τα σημαντικότερα συστήματα βιβλιογραφικών αναφορών που εφαρμόζονται στον τομέα της Επικοινωνίας και των Δημοσίων Σχέσεων, με κυριότερα το APA (American Psycological Association) και το Harvard.

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

“Ο μαρτυριάρης καθρέπτης” της Έφης Χαλκιά



Αγαπητή Ευτυχία,

Μόλις τελείωσα την ανάγνωση του νέου βιβλίου σου «Ο μαρτυριάρης καθρέπτης». Μου άρεσε πολύ αλλά με τρόμαξε. Αναγνώρισα τον εαυτό μου στον ήρωα σου Αλέξη και δεν θέλω να έχει η σχέση μου με τη Δανάη την ίδια τύχη του Αλέξη με τη ‘Ελσα. Την αγαπώ πολύ τη Δανάη και θα προσπαθήσω να δουλέψω πολύ για τη σχέση μας. Συγκατοικούμε τους τελευταίους  έξι μήνες και δυστυχώς φθάνουμε συχνά σε εκρηκτικές  καταστάσεις, συνήθως εξαιτίας του χαρακτήρα μου.

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

“Μια άσχημη μέρα” του Βασίλη Μυλωνά



Εκείνη τη μέρα, στο πρωινό, ο σερβιτόρος του έφερε ένα δίσκο που, αντί για τις συνηθισμένες έξι φέτες ψωμί που συνόδευαν την μαρμελάδα του, περιείχε επτά.

-Γιατί επτά φέτες σήμερα; ρώτησε και το μέτωπό του ήταν ζαρωμένο, σαν να τον είχε προσβάλει με αυήν την χειρονομία. Ο σερβιτόρος, τον κοίταξε με ένα ειρωνικό χαμόγελο και σήκωσε το φρύδι. Ύστερα, έκανε δυο βήματα προς τα πίσω και απομακρύνθηκε.

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

"O φόβος πέρα από τον χρόνο" του Κωνσταντίνου Σείριου


Δεν έχω λόγο να κατηγορήσω κανέναν για την κατάσταση στην οποία βρίσκομαι τώρα, παρά μόνο τον ίδιο μου τον εαυτό. Τίποτα δεν με ανάγκασε να κλειστώ σε τούτο εδώ το αλλοπρόσαλλο μέρος. Τέσσερις καθρέφτες τοίχοι, με τρομάζουν κάθε φορά που αντικρίζω έναν από αυτούς με μάτια ανοιχτά, για αυτό προτιμώ να τα έχω κλειστά με ένα μαύρο μαντήλι. Κάποιοι θα έλεγαν πως είναι γυάλινοι για να μου επιτρέπεται να βλέπω το εσωτερικό του εαυτού μου, της ψυχής μου τους πόνους, μα και τους χειρότερους φόβους μου.

Το πιο φρικιαστικό όμως σε αυτό το δωμάτιο δεν είναι οι γυάλινοι τοίχοι, γιατί ακόμα και ένας τυφλός μπορεί να δει χωρίς μάτια. Το πιο τρομακτικό απ όλα είναι αυτή η άχαρη πόρτα που στέκει μπροστά μου, σαν σιδερένιος κολοσσός και διστάζω να την διαβώ. Δεν ξέρω τι πάει στραβά μα κάτι μέσα μου με φοβίζει. Σαν μια μικρή φωνή είναι, που μου λέει συνεχώς ότι θα συναντήσω  πράγματα θλιβερά πίσω από αυτήν.

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

«6ο Be there! Corfu Animation Festival» με την καθηγήτρια της σχολής Κατερίνα Γιαννάκου

Η καθηγήτριας σεναριογραφίας της σχολής μας, Κατερίνα Γιαννάκου θα μιλήσει για το σενάριο στις ταινίες animation ως επίτιμη καλεσμένη στο διεθνές διαγωνιστικό Φεστιβάλ Animation που θα πραγματοποιηθεί στην Κέρκυρα για 5η συνεχή χρονιά και θα διαρκέσει από τις 29 Μαρτίου έως τις 02 Απριλίου. Επίσης θα αποκαλύψει τα μυστικά της αναμενόμενης ταινίας animation για την Κέρκυρα του Be there! The Sea Tranced Isle (συμπαραγωγή ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας, σκηνοθεσία Έφη Παππά) ενώ θα συμμετάσχει και στην κριτική επιτροπή για τις 119 ταινίες που διαγωνίζονται.
Η Κατερίνα Γιαννάκου από την επόμενη σπουδαστική χρονιά θα παραδώσει σεμινάρια για σενάριο Animation και videogame στη σχολή μας και ήδη έχει πάρει μαζί της στο φεστιβάλ κάποιους από τους φετινούς της μαθητές στο τμήμα σεναριογραφίας.

Λίγα λόγια για το πρόγραμμα του Φεστιβάλ:
Το 6ο Be there! Corfu Animation Festival κάνει reboot στην τέχνη του animation, με 235 ταινίες που δίνουν το στίγμα της εποχής αλλά και παραπέμπουν, με σχεδόν μαγικό τρόπο, στις απαρχές του ίδιου του σινεμά, πάντα με πολύτιμους συμπαραστάτες (Ιόνιο Παν/μιο, Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας, Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης & Διερμηνείας, Εθνική Πινακοθήκη-Παράρτημα Κέρκυρας, ΑΣΙΦΑ Ελλάς, και με την υποστήριξη διεθνών, πανελλήνιων και τοπικών φορέων). Είτε πρόκειται για τον Καναδό Steven Woloshen, που ασχολείται (με διεθνή βραβεία στην πορεία του) με το animation στο σελυλόιντ χωρίς την χρήση κάμερας, είτε για τον Λετονό ανεξάρτητο καλλιτέχνη Vladimir Leschiov, που σχεδόν ονειρικά μεταφέρει καθημερινές ιστορίες σε εξωπραγματικούς χώρους (ρετροσπεκτίβες και των δύο φιλοξενούνται στο φεστιβάλ), το animation ανοίγει δρόμους και ιδέες. Ένα μεγάλο αφιέρωμα τόσο στη σύγχρονη σκηνή της Λετονίας όσο και στο σύγχρονο Σερβικό animation (με τη συνεργασία του φεστιβάλ Animanima) έχει θέση στο 6ο φεστιβάλ.

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

"Το μυστικό του βάλτου" της Μαίρης Κάντα



Αργά το βράδυ, ο Νικήτας και η Αγγελική επέστρεφαν στο σπίτι τους. Η δυνατή βροχή δυσκόλευε την επιστροφή, καθώς ο δρόμος γλιστρούσε. Η μειωμένη ορατότητα εμπόδισε τον Νικήτα να δει εγκαίρως ένα σταματημένο φορτηγό στη μέση του δρόμου. Κάνοντας ένα ελιγμό την τελευταία στιγμή, κατάφερε να μη πέσει πάνω στο σταματημένο όχημα. Έριξε, όμως άθελα του, το αυτοκίνητο σε ένα βάλτο.

Βγήκαν από το όχημα και το ζευγάρι έκπληκτο διαπίστωσε πως δεν γνώριζε καθόλου την περιοχή. Η βροχή δεν έλεγε να σταματήσει. Έψαξαν να βρουν τα κινητά τους. Μάταια. Οι συσκευές τους είχαν χαθεί στο βάλτο. Και το αυτοκίνητο παρέμενε κολλημένο στη βαλτώδη περιοχή. Η Αγγελική έβαλε τα κλάματα. Είχε τρομοκρατηθεί. Ο Νικήτας προσπάθησε να παραμείνει ψύχραιμος.

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

«Ο Προκόπης, ένα μικρό μυρμήγκι» της Αθανασίας Αλεξανδρίδη



Μια φορά και έναν καιρό, ζούσε σε ένα λιβάδι ένα μικρό μυρμηγκάκι, που τον έλεγαν Προκόπη. Κάθε μέρα περπατούσε μόνο του ανάμεσα στις ντοματιές, τις φραουλιές και ένα σωρό άλλους θάμνους, δέντρα και λουλούδια και τραγουδούσε. Μια μέρα ο Προκόπης αναρωτήθηκε πως θα φαινόταν το λιβάδι από ψηλά και έτσι ανέβηκε πάνω σε μια μανταρινιά και κάθισε αμέριμνο πάνω σε ένα μανταρίνι, κοιτώντας τη θέα. Ξαφνικά, όμως, άρχισε να νιώθει το δέντρο να κουνιέται και κατάλαβε πως είχαν έρθει κάποιοι εργάτες για να μαζέψουν τους καρπούς του λιβαδιού. Χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε σε ένα μεγάλο τελάρο μαζί με πολλά μανταρίνια. Ο Προκόπης άρχισε να φοβάται, καθώς το τελάρο μπήκε σε ένα μεγάλο φορτηγό, το οποίο ολοένα και απομακρυνόταν από το λιβάδι μέχρι που βρέθηκε μέσα σε ένα ψυγείο με μανταρίνια, αγγούρια, αχλάδια, μήλα και πολλά πολλά άλλα φρούτα και λαχανικά.

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Masterclass: Ιστορία θεατρικής γραφής – Η τεχνική κάθε θεατρικού συγγραφέα με την Αλεξάνδρα Χειμώνα


Σε αυτό το ταχύρυθμο σεμινάριο, οι σπουδαστές – πέρα από γενικές γνώσεις για την πορεία και τους στόχους του θεάτρου σε κάθε εποχή - έρχονται σε επαφή με αποσπάσματα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, τα επεξεργάζονται, και μαθαίνουν σε συντομία τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε συγγραφέα και λογοτεχνικού / θεατρικού κινήματος, αξιοποιώντας δημιουργικά τα στοιχεία που τα έκαναν να ξεχωρίσουν. 

Το σεμινάριο αυτό του Σαββάτου 01 Απριλίου 13:00–18:00 με την Αλεξάνδρα Χειμώνα,  απευθύνεται σε όποιον επιθυμεί να έχει βασικές γνώσεις για τους θεατρικούς δημιουργούς, έτσι ώστε να μπορεί να αποκωδικοποιήσει τα μοτίβα τους, να καταλαβαίνει τι θα δει όταν παρακολουθήσει παραστάσεις τους και να μπορεί να κρίνει τη σκηνοθετική γραμμή, τη σκηνογραφία και τη θεατρική απόδοση των έργων. 

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

“Αγορά σπιτιού” της Ευαγγελίας Βερνάρδου


Είχα πρόσφατα κληρονομήσει αρκετά χρήματα από μια μακρινή εξαδέλφη της μητέρας μου από την Αμερική. Άκληρη καθώς ήταν και τσιγγούνα άφησε ένα όχι ευκαταφρόνητο ποσόν στην μητέρα μου, γιατί ήταν η μόνη που την φιλοξενούσε όταν ερχόταν στην Ελλάδα. Καθώς εκείνη είχε φύγει η κληρονομιά ερχόταν σε μένα. Η αλήθεια είναι ότι δεν την συμπαθούσα. Ήταν μια ξινή γεροντοκόρη που απεχθανόταν τα παιδιά και τον θόρυβο, όλο παρατηρήσεις και κριτική. Θεός σχωρέσ’ την, έκανε και ένα καλό με τον θάνατο της.

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

«To πηγάδι των ευχών» Νέο θεατρικό του απόφοιτου σπουδαστή της Tabula Rasa, Νεκτάριου Μπουτεράκου

Ο απόφοιτος της σχολής μας Νεκτάριος Μπουτεράκος γράφει και σκηνοθετεί το παιδικό θεατρικό έργο, «Το πηγάδι των ευχών».
Ένα διαδραστικό παιδικό έργο με πολύ μουσική αλλά και εκπλήξεις για τα μικρά αλλά και τα μεγάλα παιδιά.

Υπόθεση:
Τέσσερις ήρωες των παραμυθιών, ο Πίτερ Παν, η Άριελ, η Χιονάτη και ο Πινόκιο, βρίσκονται ξαφνικά στην καρδιά ενός πυκνού δάσους, μπροστά από ένα πηγάδι. Και τους τέσσερεις τούς συναντάμε κάποια χρόνια μετά από τις γνωστές ιστορίες τους. Έχουν όμως αλλάξει. Και οι τέσσερεις έχουν τον αντίθετο χαρακτήρα από τον γνωστό των παραμυθιών. Ο άλλοτε σκανταλιάρης Πίτερ Παν έχει χάσει την παιδικότητά του. Η ευαίσθητη Άριελ έχει γίνει πιο σκληρή και πληγωμένη. Η καλοκάγαθη Χιονάτη μοιάζει πλέον με την κακιά Βασίλισσα και ο ψευτράκος Πινόκιο είναι ένα μελαγχολικό, δυσκίνητο αγόρι. Στόχος και των τεσσάρων ηρώων είναι να ξαναβρούν τον εαυτό τους. Το μονοπάτι για να το καταφέρουν όμως είναι μόνο ένα. Το μονοπάτι της αλήθειας. Κι ο μοναδικός τρόπος είναι να κάνουν μια ευχή στο πηγάδι. Χρειάζονται τέσσερα νομίσματα αλλά βρίσκουν μονάχα ένα. Ποιος θα κάνει την ευχή και τι θα απογίνουν οι υπόλοιποι τρεις;

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

«Σκερτσάκια: Γελάτε γιατί χανόμαστε!». Νέο θεατρικό του απόφοιτου σπουδαστή της Tabula Rasa, Μάνου Σφυράκη


Ο απόφοιτος σπουδαστής της σχολής μας, Μάνος Σφυράκης, κάτοικος Κρήτης, δημιούργησε την ερασιτεχνική θεατρική ομάδα Ελούντας (Ε.Θ.Ο.ΕΛ.) ώστε όλοι μαζί να προσφέρουν θεατρική παιδεία στους κατοίκους του νησιού με τις παραστάσεις που ανεβάζουν.

Η πρώτη παράσταση της ομάδας με τίτλο «Σκερτσάκια: Γελάτε γιατί χανόμαστε!» που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες μέρες είχε στόχο το γέλιο και αποτελείτο από επτά κωμικά σκετς που περιγράφουν γλαφυρά την καθημερινότητα απλών ανθρώπων που όμως πάντα κάτι συμβαίνει στη ζωή τους.

Η επιμέλεια των κειμένων, η σκηνοθεσία και η πρωτοβουλία για το όλο εγχείρημα ανήκουν στο Μάνο Σφυράκη.

Αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός πως αντί εισιτηρίου μαζεύτηκαν τρόφιμα για την μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων Αγίας Τριάδας.

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

«Η Κοκκινοσκουφίτσα και η Χιονάτη στην Αθήνα» της Σοφίας Παϊδούση



Έξω από μια αυλή σχολείου κάποιοι έφηβοι περιγελούν ένα όμορφο κορίτσι λόγω των ρούχων που φοράει. "Καλά πως κυκλοφορείς έτσι;" "Δεν σου ‘χει πει κανένας ότι η κάπα δεν είναι πλέον της μόδας;" "Γύρνα πίσω στο χωριό σου κοριτσάκι μου!" "Κοκκινοσκουφίτσα!!!" της φωνάζει η Χιονάτη, τραβώντας την από τον αγκώνα και παίρνοντας την από κει. "Ακόμα δεν έχεις μάθει να μην μιλάς σ' αγνώστους;" "Πάμε γρήγορα στην τάξη, έχει χτυπήσει το κουδούνι". Η Χιονάτη και η Κοκκινοσκουφίτσα είναι πλέον σαν αδελφές, καθώς η Χιονάτη φιλοξενείται στο σπίτι της Κοκκινοσκουφίτσας εδώ και αρκετό καιρό, από τότε δηλαδή που το βασίλειό της κατασχέθηκε από τις τράπεζες, λόγω κακής διαχείρισης της περιουσίας του πατέρα της από τη μητριάς της, η οποία  πεθαίνοντας της άφησε μόνο χρέη.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Τιμητική διάκριση για τις σπουδάστριές μας Ρένα Τσόγκα και Ευαγγελία Θεοδωρίδου

Οι σπουδάστριες του εργαστηρίου δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, Ρένα Τσόγκα και Ευαγγελία Θεοδωρίδου διέπρεψαν στον 3ο Διαγωνισμό Bonsaistories και έλαβαν  τον Γ’ έπαινο για το διήγημα «Η υπόσχεση του Θείου Στέλιου» και τον Ι’ έπαινο για το διήγημα «Το δέντρο της ζωής» αντίστοιχα.

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

"Η κοκκινοσκουφίτσα... η συνέχεια" της Σοφίας Παϊδούση



Από τότε που έγινε το περιστατικό με το λύκο που έφαγε την Κοκκινοσκουφίτσα και τη γιαγιά της, η Κοκκινοσκουφίτσα ήταν πλέον πολύ προσεκτική. Μετά από κάποια χρόνια παντρεύτηκε, μετακόμισε στην πόλη και έκανε δύο παιδιά τον Άρη και μια μικρότερη κόρη την Αλίνα που τα υπεραγαπούσε. Για να βγάζει τα προς το ζην  δούλευε σε ένα γραφείο.

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

"Ο σκίουρος Βεργίλιος και το μικρό αδελφάκι" του Κωνσταντίνου Καρτσακάλη



Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα δάσος μακρινό, ζούσε μια τριμελής οικογένεια Σκίουρων. Ο μπαμπάς σκίουρος με τη μαμά σκιουρίνα αγαπούσαν πολύ το πρώτο τους παιδί, τον μικρό Βεργίλιο, αλλά δεν ήταν οι μόνοι: όλη η οικογένεια, γιαγιάδες, παππούδες και θείοι σκίουροι του έδειχναν όλη τους την αγάπη. Του έφερναν πολλά όμορφα δώρα, του έκαναν τα χατίρια και δεν έχαναν καμία ευκαιρία για να του δείξουν την ευτυχία που τους έφερνε στην σκιουρο-οικογένεια με την παρουσία του. Τον αγαπούσαν μάλιστα τόσο πολύ, που κάθε Παρασκευή μόλις γυρνούσε από το σχολείο, τον περίμενε πάντα στο σπίτι ένα λιχουδένιο βελανίδι με γέμιση σοκολάτα.

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

"Zumba - Ξαβιέ. Να μη μου ξανατύχει, Θεέ!!!" της Στρατονίκης Καλφοπούλου



Τι τον ήθελα το χορό; Όχι πες μου τι τον ήθελα;;; Δεν καθόμουν σπιτάκι μου, να φάω κάνα - δυο προφιτερόλ, να δω καμιά ταινία με ανυπέρβλητους έρωτες μέχρι να ξεραθώ στον καναπέ αγκαλιά με πέντε – έξι σακούλες νάτσος, όπως κάνει κάθε single 30αρα, που σέβεται τον εαυτό της;;; Μα έλα όμως που πήραν τα μυαλά μου αέρα, κερδίζοντας στο ραδιόφωνο εκείνη την αναθεματισμένη μηνιαία συμμετοχή σε ομαδικά μαθήματα χορού… Που να μην έσωνα! Έτρεξα η καλή σου.. Να προλάβω!!! Μη χάσω!!!!!! «Να η ευκαιρία Ρίκα μου να εξελίξεις τις χορευτικές σου επιδόσεις. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο που από μικρή σε φωνάζουν χέλι!» είπα στον εαυτό μου. Φοράω λοιπόν ότι βρίσκω στη ντουλάπα μου,  που παρέπεμπε σε χορευτικό mood -Από Fame και Flashdance μέχρι Step up και Glee. Κοτσάρω και έναν φιόγκο τεράστιο στα μαλλιά τύπου grease-  και σκάω μύτη στη σχολή.

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Masterclass: Ιστορία τέχνης - Η σκοτεινή τέχνη με την Μαρία Σβαρνιά


Το παρόν masterclass στοχεύει στο να απαντήσει σε πολλά ερωτήματα που έχουν τεθεί ανά τους αιώνες, με την ταυτόχρονη προβολή σε powerpoint όσων έργων συζητηθούν.  

Με το πέρας του masterclass, το Σάββατο 18 Μαρτίου 14:00-19:00 με την Μαρία Σβαρνία, οι σπουδαστές θα έχουν κατακτήσει σημαντική γνώση όσον αφορά σε ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας της τέχνης.  Επιπλέον, θα είναι σε θέση να μπορούν να την χρησιμοποιήσουν δημιουργικά, διοχετεύοντάς την στις προσωπικές τους λογοτεχνικές καταθέσεις.

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

“Freddie Mercury...μια συγκριτική γραφολογική ματιά” της Αναστασίας Καμπάνου Καββαδία



Οι περισσότεροι από εμάς θα έχουμε ακούσει το Bohemian rhapsody των Queen, μία μπάντα που καρφώνεται στην κορυφή των παγκοσμίων charts για εβδομάδες και γεμίζει στάδια με 200.000 θεατές την δεκαετία των 80's. Έχουμε σιγοτραγουδήσει το We are the champions μετά από μεγάλες αθλητικές επιτυχίες ή το we will rock you πριν την έναρξη. 


Μεγάλο ατού του βρετανικού συγκροτήματος είναι ο Ιρανικής καταγωγής τραγουδιστής Freddie Mercury(1946-1991). Το καλλιτεχνικό του ταπεραμέντο λάμπει από τα σχολικά του χρόνια όπου διδάσκεται πιάνο και φωνητική και αργότερα γραφιστική. Το 1966 γνωρίζει τον κιθαρίστα Brian May με τον οποίο θα γράψουν από κοινού τις περισσότερες επιτυχίες και μέσω αγγελίας τον Roger Taylor(ντραμς) και τον John Deacon(μπάσο). Η μίξη ροκ, οπερετικών και θεατρικών στοιχείων στην μουσική και κυρίως στην εικόνα της μπάντας την κάνει αξέχαστη ακόμα και σήμερα. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...